Tag: Zagen

Epoxy project: Le Petit Chien

Epoxy: een terugkerend fenomeen in mijn werkplaats, zo heb ik er al een ‘vis’ mee gemaakt voor een kunstwedstrijd. Verschillende tafeltjes gemaakt met epoxy en soms gebruik ik het als een lijm. Nu heb ik het gebruikt in een bedankje voor de buurvrouw die klaar stond om ons te helpen. Ze is groot fan van de teckel, heeft er zelfs drie en de woonkamer is vrolijk versierd met de lage viervoeter. In mijn hoofd kwam snel een combinatie tot stand en ik ben mijn volgende project gestart een teckel van epoxy: Le Petit Chien.

De eerste Le Petit Chien

Het proces is niet zo heel erg anders dan die van de vis die ik eerder heb gemaakt. Eerst een stuk hout, in dit geval heb ik Afzelia hout gebruikt wat over is van een ander project, waar ik de binnenkant van de teckel uit zaag. Met behulp van een silhouet geprint op A4 is er al snel een mooie vorm. Deze heb ik aan één zijde beplakt met tape en een eerste laag epoxy in gegoten.

Dit proces een paar keer herhaald maar dan met stukjes plastic. In verhouding tot de vis een stuk minder plastic troep omdat ik denk dat het snel te gek wordt. De laatste laag ook weer alleen epoxy. Daarna alles gevlakt met de bovenfrees en met krijt een vorm getekend die uiteindelijk de teckel wordt.

Beide kanten geschuurd, deels met de machine en de laatste stappen met de hand. Vervolgens met polijstpasta een mooie shine aan de epoxy gegeven en het hout in de Osmo olie gezet. Niet dat het foodsafe moet zijn, ik maar ik heb het nu eenmaal liggen en het geeft een mooie kleur aan het hout. Een mooi plankje aan de onderkant en klaar. Het maken van de teckel was minstens zo leuk als de reactie van de buurvrouw toen ze de eerste Le Petit Chien in ontvangst nam.

Één teckel is geen teckel

Mijn ouders zijn fan van mijn “hout knutsels”. Zo staat er in de woonkamer een vis te pronken en heb ik tafelblaadjes voor ze gemaak. Mams heeft mij gevraagd een teckel te maken voor een vriendin, als cadeau voor haar verjaardag. Toelichting welke vriendin was niet nodig, ik heb bij mijn ouders op verschillende momenten een obese teckel voorbij zien rollen die erg gehecht was aan haar compagnons. De dikke schat heeft een medische tegenvaller wat van haar een kiloknaller maakt. Tuurlijk mam, ik maak een teckel voor je. Kopieer, plak bovenstaande proces en je hebt weer een nieuwe teckel maar deze is toch anders. Ja, deze is dikker. Onderkant iets breder, wat wil je anders? Belangrijker! Andere epoxy, vertel ik je in een ander verhaal meer over.

Ook een epoxy beest in huis?

Dat kan, ik ben benieuwd welk epoxy beest jij in huis wil hebben. Of zie jij de teckel of vis wel zitten? Neem dan eens contact op.

23 november 2022
Meer dan een zandbak

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”, gejat van Pippi Langkous maar zeker van toepassing toen mij werd gevraagd een zandbak te maken. Op zich niet zo moeilijk zou je denken. Simpelweg een bak waar zand in kan en een beetje stevig moet zijn. Maar toch wat haakjes en ogen die het complex maken. Een fantastische uitdaging, leuke nieuwe dingen geprobeerd en zo ook de nodige frustraties.

Zandbak met eisen

Oke eerst even over de zandbak zelf: deze is niet direct bedoeld om in de tuin neer te zetten en de kinderen op los te laten (of katten…). Maar voor speltherapie. Mijn schoonzus is speltherapeut en heeft mij gevraagd een zandbak te maken die ze kan gebruiken tijdens de therapiesessies. Daarom waren er nogal wat specifieke eisen aan de formaten, zo moest deze een binnenmaat hebben van 50 bij 70 centimeter. Bij voorkeur ook op een fijne werkhoogte, arbo-technisch verantwoord en tot slot het liefste ook los van het onderstel te gebruiken zijn.

Daarnaast heb ik mijzelf ook wat uitdagingen opgelegd, namelijk: geen schroeven waar de kinderen spelen, alles netjes afgekant (zoals bij de klimrekjes) en tot slot moet het geheel het gewicht van een baby olifant kunnen dragen. Of dit laatste is gelukt zullen we nooit weten (vermoed ik) maar twee volwassenen kunnen er gerust op dansen.

Materialen, verbindingen en veel lijm

De gehele zandbak bestaat dus uit twee delen. De bak voor het zand zelf en een onderstel waar deze naadloos in valt. Alles gemaakt van Berken Multiplex, ja begint nu wat saai te worden misschien. Maar het is en blijft makkelijk te bewerken, duurzaam en onwijs sterk. Het gegeven dat er ook met nat zand gespeeld gaat worden, maakt de Berken Multiplex een verstandige keuze. Deze is namelijk zo verlijmd dat het ook in vochtige ruimtes gebruikt kan worden.

De bak heeft dus een binnenmaat van 50 bij 70 centimeter, is net iets meer dan 10 centimeter hoog en is voorzien van twee handvaten. De bodem is bevestigd in een groef die ik in de zijkanten heb gefreesd en alles is zowel gelijmd als extra verstevigd met deuvels van 8mm (diameter).

Het onderstel bestaat uit twee keer een plaat van 36 mm dik multiplex (twee platen van 18mm op elkaar gelijmd). Het geheel wordt aan elkaar verbonden door vier poten die bestaan uit ieder twee stroken Multiplex. Aan de binnenkant van deze poten zitten ook weer stroken waar de middelste plaat op rust en het geheel onverwoestbaar maakt.

Tot slot 4 wielen eronder en klaar, althans het constructieve deel. De buitenkant van de gehele zandbak is met lijnzaadolie behandeld de binnenkant van de bak wordt nog blauw gelakt.

Wat hebben we geleerd?

Meerdere dingen. Je werkstukken echt haaks krijgen is wel een uitdaging. De afkortzaag was blijkbaar niet zo haaks als gedacht, wat nu en dan voor de nodige uitdaging zorgde.

Multiplex, ondanks dat men zegt dat het 18mm dik is, kan onderling toch verschillen. Zo is de ene plaat net ietsjes dikker dan de andere. Erg hinderlijk als je alles strak en netjes tegen elkaar aan wil hebben.

Ondanks dat multiplex fijn spul is om mee te werken blijft de fineerlaag uiterst gevoelig. Her en der is deze goed beschadigd bij het frezen (reden: te snel frezen, verkeerde kant op frezen, de frees zelf is wat bot aan het worden). Gelukkig is het terugschuren ook wel weer aardig om te zien, met al die lijntjes, maar mooier is om het helemaal heel te houden natuurlijk.

Er zijn ook positieve dingen te melden! Namelijk heb ik ontdekt dat er een verfpistool zit bij mijn luchtcompressor die ook olie spuit. Een klus waar ik tegenop keek was zo gepiept!

Heb je een klus voor BlogAanTafel?

Leuk! Neem gerust contact op. Er zijn enkele producten die ik standaard maak, zoals de klimrekjes en speelboog. Maar ook op verzoek maak ik speelgoed en meubeltjes (of iets wat er dus tussenin zin).

23 september 2022
Nachtkastje: slaap lekker
Handig voor naast het bed een nachtkastje met kleine opbergruimte. Voor de telefoon die aan het opladen is, een boek of spannender spul ;-). Een combinatie van houtsoorten, in dit geval de Iep die we al vaker hebben zien terugkomen op BlogAanTafel en een ander houtsoort uit een ander meubel. Benieuwd hoe ik deze heb gemaakt? Ik vertel je er meer over.

Nachtkastje: slaap lekker van de zijkant met het blad van Iep.

Het houtwerk

De bovenkant is dus van de Iep. Ik heb ervoor gekozen om de bovenkant van het nachtkastje extra dik te houden. Zo behoud je de details van het hout zowel aan de boven als zijkanten. Ook omdat het nachtkastje zelf niet zo groot is, geeft het dikke blad een stoer effect! De Iepen bovenkant heb ik eerst op het juiste formaat gezaagd en daarna gevlakt met de bovenfrees, dikke zooi overal maar het is even niet anders.
Wanneer dat eenmaal is gedaan heb ik groeven aan de onderkant gefreesd waar de zijkanten mooi invallen. Dit voor stevigheid en tegen het kromtrekken van het hout.

De zijkanten komen uit een dikke plank waarvan ik het houtsoort niet weet. Ook hier weer eerst de plank netjes gevlakt met de bovenfrees en daarna in kleinere/dunnere plankjes gezaagd en tegen elkaar aan gelijmd.

In het initiële ontwerp van het nachtkastje was een laatje verwerkt, maar hier heb ik later vanaf gezien. Inplaats hiervan is er een simpel klepje gekomen zodat je bij de opbergruimte kan. Het klepje is van het zelfde hout als de zijkanten alleen dan de kopshout variant.

Alle randen van het nachtkastje zijn netje gefreesd zodat ze mooi rond in elkaar overlopen. Tot slot is alles in de blanke lak gezet, de Wijzonol Aqua Zijde glans.

De bovenkant nachtkastje: slaap lekker gemaakt van Iep

De details

De poten zijn ‘hairpin’ poten, deze heb ik al vaker gebruikt en ik blijf het een gaaf design vinden. Aan de zijkanten heb zwarte hout-draadbouten geplaatst, deze heb ik zelf zwart gespoten met spuitverf. Aan de achterzijde heb ik een kleine opening aangebracht zodat de oplader van de telefoon erdoor kan.

Al met al een leerzaam en leuk project! Wat heb ik dit keer geleerd?
- Dunne plankjes “werken” nogal veel wanneer ze “dosse” zijn gezaagd.
- Maak het niet te moeilijk (daarom afgezien van een la)
- Het kan nog een “greepje” gebruiken.
Zijkant van het nachtkastje: slaap lekker
20 november 2019
Sidetable maken: van houtbewerking tot eindresultaat
Jullie hebben de totstandkoming van de sidetable een beetje kunnen volgen. Eerst het avontuur over het hout zelf: wat is het voor hout, waar kwam vandaan en daarna de constructie fase. Tijd voor een mooie slogan die ik heb opgevangen in de trailer voor de nieuwe Avengers film: Endgame.

“A part of the journey is the end”

oftewel: een deel van de reis is het einde. Zo ook voor dit project dus, even terugkijken?

Zagen, zagen en nog eens zagen.

De grootste uitdaging zat hem in de bevestiging met de oude archiefkast. De plank er opleggen zag er niet zo fraai uit, het werd geen geheel. Het zorgde ook voor enkele overbodige centimeters de lucht in, overigens geen ramp natuurlijk maar toch, 85 cm. is al best hoog. Daarom heb ik besloten een uitsparing aan de onderkant te maken waar de archiefkast netjes in viel. De uitsparing is uiteindelijk 2,5 cm. diep geworden. Deze klus heb ik gedaan met de cirkelzaag, telkens weer stroken strak naast elkaar gezaag die gemakkelijk te verwijderen waren. Tijdens het zagen kwam ik erachter dat er in het hout een ‘rot’ stuk zat, het leek wel alsof er ooit een rups in had gezeten. Gelukkig was het niet door en door gerot, dus heb ik de zwakste delen eruit gebeiteld en gelakt voor de verduurzaming van het hout.

Schuren en lakken

Daarna werd het tijd om te schuren, ik had de bovenkant al aangepakt, tijd voor de onderkant. Eerst met de nieuwe bandschuurmachine, fijn apparaat trouwens, eerst een grove schuurband (P80) daarna een wat fijnere variant (P120). Daarna de excentrische schuurmachine om het geheel nog mooier op te schuren. Toen was het tijd om het geheel in de blanke lak te zetten, weet je nog? Die van Wijzonol. Eerst het geheel afnemen met een vochtige doek en rollen maar. Zowel de onder als bovenkant twee keer gelakt, tussen lak beurten door licht opgeschuurd met een hele fijne korrel (P400).

Schors

We hebben besloten de schors te laten zitten, echter merkte ik dat ondanks de stevigheid het toch wat poreus bleef. Dus heb ik besloten dit ook te lakken, eerst een stukje van de onderkant want ik had geen goed beeld van de uitwerking. Na het opdrogen was ik wel tevreden met het resultaat, het lijkt wel alsof het in de epoxy is gezet en het voelde een stuk steviger aan. Vervolgens besloten al het schors op de plank in de lak te zetten.

Monteren

Ik heb besloten de plank (nog niet) te monteren aan de muur, we hebben in vijf jaar de huiskamerinrichting al vaker omgegooid. De plank is voor de zekerheid met schroeven gemonteerd aan de bovenkant van de kast. De afgekorte poot van de schoolkaarthouder eronder en klaar! Even dubbel checken of het geheel wel waterpas is, hiervoor heb ik een lange lat gepakt en die eerst over de hele breedte van de sidetable gelegd. Omdat de plank niet vlak is kwam ik erachter dat die rechts meer waterpas is dan links, dat klopt niet. Door de waterpas op de lat te leggen had ik een beter beeld.

[soliloquy id=’263′ type=’gutenberg’]

Nog wat geleerd?

Bij iedere klus leer ik wel iets, of omdat een resultaat tegenviel of een probeersel wat juist lekker uitpakte. Dit keer:
- De blanke lak maakt de schors ook wat onnatuurlijk, voor de grap noemde ik het: candy like (snoepachtig). Hoe dunner de laag hoe natuurlijker dit word. Maar dat is ook een kwestie van smaak.
- De blanke lak moet je heel goed uitsmeren tussen al het schors, anders krijg je lelijke druppels.
- De stroken die heb gezaagd voor de uitsparing moet je tussentijds niet verwijderen, deze bieden juist steun voor je gereedschap!
- De plank heb ik goed kunnen zagen met behulp van de voorgeboorde gaatjes.
- Niet direct voor de eerste beste plank/schaaldeel gaan.
Contact

Heb je nu ook inspiratie gekregen voor een sidetable, of wil je ook iets unieks in huis van bijvoorbeeld een schaaldeel, ik kom helpen (als je dat wilt dan). Neem gerust contact op en we gaan babbelen over de mogelijkheden.
11 februari 2019
Update: de sidetable

Tijd voor een update over de sidetabel. We hebben een boel positieve geluiden opgevangen over onze plank en er zijn veel wilde ideeën geopperd over de verdere afwerking. Echter zover zijn we nog lang niet. Eerst moet de plank nog in de lengte in de juiste breedte worden gezaagd, volgt u hem nog? Moeten we opzoek naar een mooie poot voor aan de andere kant van de sidetabel, of gaan we hem zwevend ophangen? En ja stiekem zijn we aan het nadenken over het soort lak, olie of meubelwas.

Onderstel

Laten we beginnen met een poot voor onder de sidetabel. Omdat we aan de ene kant het archiefkastje willen als onderstel, wat al behoorlijk bulky/groot overkomt. Leek het ons mooier iets van een ‘normale’ poot eronder te plaatsen, maar natuurlijk met een knipoog ;-). Ook kwam het idee voorbij om een pot/houtkacheltje te gebruiken en hier licht in te maken, maar dit werd toch wel prijzig en misschien te druk. Gelukkig kwamen we een oude standaard tegen voor een schoolkaart. Simpel en strak design, door de leeftijd is het staal goed verweerd en combineert mooi met de archiefkast. Het leukste is misschien wel dat we ook een oude schoolkaart hebben! We hebben een stuk afgezaagd van de standaard en de houder bewaard voor een nieuw project.

Zagen

De plank was te breed als sidetabel, het mooie van hout is dat je er nog alle kanten me op kan. Tijd om te zagen dus. Wat best een uitdaging is want de plank is maar liefst 6 cm. dik. Niet iedere cirkelzaag kan in één keer door 6 cm. heen zagen, de mijne dus ook niet. Daarom heb ik eerst 1 kant gezaagd en met de smalste houtboor die ik heb een paar gaatjes geboord in de zaagsnede zodat ik de lijn aan de andere kant goed kon volgen. Een spannende klus, maar gelukt!

Lak of olie?

Tot slot de afwerking, omdat er nu een deel ‘over’ is kon ik testen wat het mooiste combineert met het hout. Twee opties: meubelolie van Osmo of de Wijzonol blanke lak. Uiteindelijk hebben we besloten te gaan voor de Wijzonol, de schors die er nog opzit word er mooier van dan de olie. Ook zal de lag meer beschermen bieden tegen zonlicht en niet verkleuren.

Contact

Wil je ook een gave sidetabel, neem eens contact op met ons. Een exacte kopie van de onze zal het niet worden, maar wel een unieke speciaal voor jou gemaakt.

1 februari 2019