Tag: epoxy

SvG: Scherven van geluk

Scherven, het eerste waar ik aan denk is een glas of fles gesneuveld met als resultaat een hoop rotzooi. Vrij makkelijk natuurlijk want een troep geeft het altijd, maar hoe scherven ontstaan kan soms toch een bijzonder verhaal zijn. Ik denk dat dit ook een mooie is om te delen, vandaar deze blog: SvG: Scherven van geluk. Een kunstwerkje, verhaal, samenraapsel, een nieuwe uitdaging!

Oma Branca’s vaas

Voor we het gaan hebben over hout, epoxy en de andere leuke dingen begin ik, zoals wel vaker, bij mijn ouders, den oudjes, opa en oma. Mijn ouderlijk huis, mag ik (hopelijk) omschrijven als een: “beschaafd museum” waar kunstwerkjes (van mij, de kleinkinderen), foto’s en andere bijzondere voorwerpen aan muren hangen of in kasten tentoongesteld staan. De ene in 10 seconden op papier gekladderd, de andere 100 jaar geleden gemaakt, beide iets waar ze van houden.

Na een weekendje logeren bij opa en oma gingen wij onze kleine man ophalen. We bleven gezellig eten en zoals gebruikelijk was opa druk in de weer met de potten en pannen. Tot er opeens “een” vaas uit de kast viel. Bijzonder tafereel want niemand was überhaupt in de buurt van de kast dus de vierjarige was ook niet de schuldige. Helaas was het niet zomaar een vaas, het was een vaas die van de moeder van mijn pa was, samengevat, mijn oma dus. Pa beschreef het dan maar als een “bezoekje vanuit het hiernamaals” en wilde met lood in de schoenen het geheel in de grijze bak mieteren. Dit heb ik niet zomaar laten gebeuren en ben kort daarop aan de slag gegaan!

Een tweede leven

Ik zag op Instagram een account voorbij komen die met flink wat enthousiasme mooie flessen kapot sloeg en met epoxy van de scherven een soort schilderij maakt. Dit gaf mij het idee om iets soortgelijks te maken, immers scherven zat! Probleem: de muren hangen al vol zat, iets anders verzinnen dus. Ook kijk ik geregeld naar houtbewerkers op Youtube en kwam een video tegen waar ze met een afkortzaag een schaal maken. Deze twee technieken wilde ik combineren! Een schaal gemaakt van allemaal restjes hout, epoxy en de scherven. Tijd om oma’s vaas een tweede leven te geven.

Blok epoxy

Eerst heb ik een mal gemaakt waar we de restjes hout en epoxy in gieten. Iets groter dan de schaal uiteindelijk moet worden. De stukjes hout heb ik zo veel mogelijk aan elkaar gelijmd met hout en secondelijm, anders gaan alle stukjes drijven in de epoxy met wellicht een minder mooi resultaat. Door de epoxy heb ik zwarte kleur pigment gedaan, na meerdere keren gieten, een paar dagen geduld was het geheel uitgehard met als resultaat een dik blok epoxy!

Vlakken en zagen

Stap twee bestaat uit vlakken met de freesmachine, geen onbekend terrein voor me, zo geklaard dus! Daarna door naar iets nieuws, de holle vorm maken in de schaal. Dit doe ik met de afkortzaag. Klinkt wat vreemd maar als je er eenmaal aan begint volgt de logica vanzelf. Eerst maak je een gat in het midden van de schaal, deze bevestig je (even kort door de bocht) in het midden van de zaag en je zaag staat zo ver mogelijk uitgeschoven als mogelijk. Daarna zaag je de eerste gleuf, daarna draai je de schaal een klein stukje, herhaal, herhaal etc, etc. Na een tijdje dit te hebben volgehouden, want damn wat wordt het zwaar aan je arm, hou je een mooie holle vorm over en wordt het tijd om te schuren.

De scherven in de schaal

De schaal af, nu de scherven bevestigen. Dit heb ik gedaan door deze eerst met een klein stukje dubbelzijdig tape te bevestigen aan de schaal en een dun laagje transparante epoxy te gieten. Ik heb dit een paar keer herhaald en de rest van de schaal ook voorzien van epoxy voor een mooie glanzende laag!

Het eindresultaat!

Het was een pittige bedoeling, nieuwe technieken, een hoop rotzooi en een onmogelijke vorm om echt strak in de epoxy te krijgen. Maar de reactie van mijn pa was het allemaal meer dan waard. De schaal kreeg snel een uniek plekje in het ouderlijk museum en bleef die middag het centrale gespreksonderwerp. Hoe kreeg je die vorm erin? Is dat zwarte Epoxy? Is dat hetzelfde hout als het hondenbedje?
Eenmaal thuisgekomen kon ik met een gerust hart naar de werkkamer toe, waar de rest van de scherven op de werkbank lagen. Nu pas was het tijd om echt afscheid te nemen van de vaas. Met dezelfde lood in de schoenen naar de grijze container gesjokt, dag oma op naar een nieuw avontuur.

Contact

Wil je ook een gave schaal voor thuis, of heb je gewoon wat vragen die je wil stellen? Neem gerust contact op en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.

25 februari 2025
De comeback van de HDD-schalen

Iets wat elke maker weleens meemaakt: een project dat figuurlijk én letterlijk in het water valt. Of in dit geval: van de muur. Want ja, de eerste serie van mijn HDD-schalen viel genadeloos naar beneden, en dat was puur mijn eigen schuld. Niet goed opgehangen. Les geleerd! Maar wie mij kent, weet dat ik niet bij de pakken neer ga zitten. Van schade komt herstel, en van herstel komt een nieuwe serie HDD-schalen, nog beter en mooier dan de vorige!

Bouwhout wordt Kunst

Voor de basis van deze schalen gebruik ik vurenhout. Het is normaal gesproken bouwhout, dat je bij elke bouwmarkt vindt, maar voor dit project heb ik het omgetoverd tot kunstwerk. De robuuste, no-nonsense uitstraling van het vurenhout geeft een tof contrast met het glimmende en kleurrijke binnenwerk. Het is het perfecte voorbeeld van upcycling: iets alledaags en functioneels een compleet nieuw leven geven.

Schuren

Frezen

Beitelen

In een andere blogpost heb ik laten zien hoe ik deze schalen maak, check dit hier, dus dat laat ik nu even buit beschouwing. Maar kort samengevat: de afkortzaag flink aan het werk zetten. Verder heb ik met de bekende frees en een beitel uitsparingen gemaakt in de schaal.

‘The Cirkels of AI’ als basis voor de HDD-schalen

Het hart van deze schalen bestaat uit gerecyclede behuizingen van harde schijven (HDD’s). Ik heb de harde schijven zelf trouwens ook een nieuw leven gegeven: die zijn de basis geworden van mijn ‘The Cirkels of AI’ project, te koop bij Domo Eclectica. Ik vind het tof om te laten zien dat je van één product meerdere kunstwerken kunt maken en dat niets verloren hoeft te gaan.

In de lege HDD-behuizingen heb ik verschillende kleuren epoxy gegoten. Je kunt de meest leuke kleurcombinaties maken, die in de zonnestralen of onder een lampje prachtig glimmen. Het speelse van de kleuren en het strakke van de behuizingen zorgen voor een bijzonder en modern kunstwerk.

Scheur in de schaal

Repareren met eiken

Fixen met epoxy

Klaar voor aan de muur of op tafel

Het mooie aan deze schalen is hun veelzijdigheid. Ze zijn niet alleen gemaakt om aan de muur te hangen – al staan ze daar natuurlijk supermooi –, maar je kunt ze ook neerzetten, als een ware blikvanger op een dressoir, sidetable of in een open kast.

Deze hele nieuwe serie schalen staat nu te pronken en is te koop bij Domo Eclectica! Je kunt de schalen als losse kunstwerken aanschaffen of de hele serie in één keer kopen. Ga vooral een keer langs om dit werk én andere kunstwerken van mij te bewonderen.

Dit project markeert het begin van een hele nieuwe serie schalen. Ik ben alweer aan het broeden op nieuwe ideeën en materialen. Dus blijf mijn blog en social media in de gaten houden voor updates!

23 februari 2025
The Cirkels of AI

Alles verandert, tijd tikt en het leven gaat door. Zo ook mijn hobby houtbewerking. Wat begon met een beetje tuinhout enthousiast met de hand schaven, ontwikkelde zich tot een semi-professionele kluszolder met een flinke collectie gereedschap. Stap voor stap: eerst klimrekjes, werken met epoxy, deelnemen aan een kunstwedstrijd en daarna hondenmanden. De laatste tijd ben ik creatiever bezig met verschillende diertjes van restjes hout en epoxy. Nu vond ik het tijd voor een klassieke vorm en iets nieuws wat ik nog niet eerder heb geprobeerd. Lees hier hoe “The Cirkels of AI” is ontstaan en het idee erachter.

The Cirkels of AI: Een Toelichting

We hebben allemaal de doemverhalen gehoord: AI (kunstmatige intelligentie) neemt de wereld over en we worden slaven van de computers. Hoewel dit misschien al een beetje het geval is, brengt AI ook mooie dingen zoals creatieve liedjes en grappige plaatjes. Het helpt ons in de gezondheidszorg en andere praktische zaken. Al met al is het een stuk minder eng. “The Cirkels of AI” visualiseert deze twee stromen. De grote cirkel vertegenwoordigt het doemscenario, waar AI wil ontsnappen en een explosie van ellende creëert. De kleine, niet helemaal perfecte cirkel symboliseert de creatieve vrije geest met vrolijkheid en kleur.

Gerecycled Hout, Harde Schijf en Meer

Laten we beginnen met het hout. Voordat ik naar de winkel ga en me verlies in al het moois wat de natuur te bieden heeft, struin ik eerst mijn voorraadkast af. Noem me goedkoop, maar ik vind het een uitdaging om iets moois te maken van materialen die eigenlijk geen naam meer mogen hebben. Dit keer viel mijn oog op de stootborden die ik ooit wilde gebruiken voor onze trap, maar die kromgetrokken waren door de lijm. Een ondoenlijke hoeveelheid strookjes berken multiplex gezaagd toen de tijd en nu terug in een nieuw werkje! In het midden vind je de schijf van een oldskool SSD harde schijf die ik ooit uit elkaar heb geschroefd, en verder menig schroefjes, koperdraad en blikjes bier verknipt tot confetti.

Epoxy: Nog Nooit Zo Veel Epoxy!

Ik hoef niet meer uit te leggen waar de schijven en de rommel in drijven: epoxy. En VEEL epoxy. Na het zagen en netjes frezen van de cirkels heb ik de onderkanten beplakt met inpaktape en ben ik aan de slag gegaan met de epoxy. Op advies van de epoxy leverancier heb ik eerst alles ingesmeerd met epoxy zodat er minder lucht vrijkomt bij het gieten. Dit heeft zeker gewerkt! Helaas heeft de kleinere versie aan één kant wat luchtbellen, doordat ik de schijf in epoxy heb geduwd. Bij de andere heb ik de epoxy eerst laten uitharden en daarna de schijf erop vastgeplakt, zodat deze niet omhoog komt drijven, en daarna pas een nieuwe laag epoxy gegoten. Zoals gezegd, er is een enorme hoeveelheid epoxy in gegaan.

Contact

Benieuwd naar wat BlogAanTafel voor jou kan betekenen? Neem gerust contact op en we gaan zien hoe ver we komen!

10 oktober 2024
Van Pikler-restanten tot kunst: De (e)Poxy-Teckel

De meeste van jullie kennen mijn Pikler-klimrekken inmiddels wel. Van die gave, houten speeltoestellen waar de kleintjes zich uren mee vermaken. Maar wat doe je eigenlijk met de restanten? Dat is altijd een dingetje. Het is zonde om het weg te gooien, want douglashout is hartstikke mooi én duurzaam. Dus, mijn innerlijke upcycle-kunstenaar ging aan de slag. En ja hoor, daar kwam weer een nieuwe ‘Omdat het kan’ project uit, de (e)Poxy-Teckel.

Rondjes, restjes en een hoop geknutsel

Het begon allemaal met een berg ronde douglas houten restanten. Van de klimrekken. Ik heb de restanten verzameld en ben begonnen met een beetje schuiven, passen en meten. Het leek wel een puzzel en eerlijk gezegd, het kostte meer tijd dan ik dacht. De rondjes moesten mooi in elkaar vallen, de bedoeling was om een plaat te creëren waar ik weer iets anders van kon maken. En geloof het of niet, dat is best aardig gelukt.

Witte epoxy: de perfecte lijm

Toen de puzzel af was, kwam de volgende uitdaging: hoe lijm je al die rondjes aan elkaar zonder dat het een grote chaos wordt? De perfecte lijm in dit geval was witte epoxy. En niet zomaar een beetje, ik heb er een flinke laag over gegoten. De witte epoxy zorgt niet alleen voor een ijzersterke verbinding, maar ook voor een gaaf contrast met het douglashout. De houtnerven en de lichte epoxy vloeien samen tot een uniek en strak geheel. Het resultaat is een supersterke, maar ook heel bijzondere, plaat.

De Proxxon figuurzaag aan het werk

Nadat de epoxy was uitgehard, is de boel eerst gevlakt met de frees en was het tijd om te gaan zagen! En daar kwam mijn Proxxon figuurzaag om de hoek kijken. Voor dit soort precisiewerk is dat een fantastische tool. Met veel geduld kwam de teckel tot leven. Eerst heb ik de binnenkant gezaagd, opnieuw volgegoten met een andere kleur epoxy (of beter gezegd drie kleuren, zwart geel en ja weer wit) dit geeft het geheel een gaaf contrast. En tot slot weer aan de slag met de de Proxxon figuurzaag voor de finale vorm.

De laatste hand aan de: (e)Poxy-Teckel

Nog een keer goedschuren, mooie Amerikaans noten houten voetje eronder wat over was van het honden-bed en alles mooi in de Osmo Hout olie gezet. En klaar is de: (e)Poxy-Teckel

Notenhout

Berken Multiplex

Iep

Van restje tot kunstwerk

Dit project laat zien dat je van restmateriaal, met een beetje creativiteit en de juiste techniek, iets heel moois kunt maken. Het is een uniek kunstwerk geworden dat een tweede leven heeft gekregen en nu een plekje in iemands huis verdient. Het is de perfecte mix van upcycling, vakmanschap en een beetje gekkigheid.

Op zoek naar een uniek kunstwerk?

Dit ronde douglas-epoxy kunstwerk is te koop! Je vindt het, samen met andere unieke creaties, in mijn Etsy-shop. Neem snel een kijkje en geef dit gave stukje upcycle-kunst een mooi plekje aan de muur! Of neem contact op voor jouw custom made kunstwerkje!

19 juni 2024
Miauwend mooi: de epoxy katten

Soms zit de perfecte kunst in een onverwachte hoek. Bijvoorbeeld in de tuin. Je kent het wel, die oude, roestige duimscharnieren van een hek dat al jaren op de nominatie staat om vervangen te worden. De meeste mensen gooien het weg. Ik niet. Ik zag een uitdaging. En geloof het of niet, van zo’n oud stukje metaal, in combinatie met wat restanten hout en epoxy, zijn twee supergave epoxy katten geboren!

Katten van hout en epoxy: Een 3D-verhaal

Voor dit project heb ik twee katten uit gerecycled hout gezaagd. Van welk type hout het precies is, is een mysterie. Maar dat maakt het alleen maar spannender! Wat er wel toe doet, is de afwerking. De basis is transparante epoxy die het hout laat schitteren en in het midden zit een laagje gekleurde epoxy die de katten een speelse uitstraling geeft.

De techniek zorgt voor een gaaf 3D-effect, waardoor het lijkt alsof de katten zo uit het kunstwerk stappen. Het geeft diepte en leven aan het geheel. Na het uitharden heb ik de katten zorgvuldig gepolijst tot ze een heldere, spiegelende glans kregen. Het is die afwerking die het kunstwerk echt tot leven brengt.

De houten katten zagen

Natuurlijk kon de Proxxon figuurzaag niet ontbreken. Deze fijne machine is perfect voor dit precisiewerk. Het zagen van de katten uit het gerecyclede hout en het creëren van de strakke lijnen van de figuur was een feestje.

En dan die voet een oude duimscharnier, met een likje canvas, dient deze nu als een stoere, industriële voet voor de twee katjes. Het contrast tussen het robuuste metaal en het glimmende hout-epoxykunstwerk is precies waar het om draait bij upcycling: een verhaal vertellen met materialen die al een leven hebben gehad.

Kunst met een knipoog

Dit project laat maar weer eens zien dat je met wat creativiteit en het juiste gereedschap van ‘afval’ iets unieks kunt maken. Het zijn twee miauwend mooie kunstwerken die perfect zijn voor elke kattenliefhebber.

Ben jij, net als ik, helemaal verliefd geworden op deze katjes? Ze zijn verkrijgbaar in mijn Etsy-shop. Wil jij liever een ander dier met epoxy, een bijzettafel of iets leuks voor de kinderen om mee te spelen? dat kan, neem gerust contact op voor de mogelijkheden.

20 mei 2024
Omdat ‘t kan, de epoxy Toekan

Oke, ik werk nu al een tijdje met epoxy en verwerk het geregeld in verschillende projecten. Denk aan de eettafel, het hondenbed of het kunstproject voor de KlimaatExpo. De laatste weken zijn creatiever van aard, na de vissen is er een hond en een nijlpaard gemaakt met epoxy. Maar het dierenrijk heb ik nog lang niet uitgespeeld en het werd tijd voor een gevleugelde vriend: de Toekan. Waarom, hoe en het eindresultaat zie en lees je allemaal hieronder, veel plezier!

Een Toekan, maar waarom?

Ik zal eerlijk zijn, bij de Toekan denk ik als eerst aan een chique vogel met flinke snavel en Guinness. Maar waarom heb ik een Toekan gemaakt? Ik vind het leuk om dit soort werkjes cadeau te geven, omdat je het vaak heel persoonlijk kan maken.

Het nijlpaard heb ik gemaakt voor mijn zus, zij en haar man verzamelden jarenlang nijlpaarden (grapje naar haar man toe). In iedere hoek van hun huisje stond er wel één.

Voor hun 25-jarig trouwjubileum, inclusief twee guldens en twee kwartjes uit hun trouwjaar. De twee guldens staan symbool voor zus en zwager, de kwartjes voor de twee dochters. Schot in de roos begreep ik.

Deze Toekan is voor vrienden van ons. Zij komt uit Brazilië, nu kan ik een stoer verhaal ophouden dat ik me heb verdiept in de symboliek van de Toekan voor Brazilië, maar nee. Google image search gaf de Toekan als veelvoorkomend resultaat en het is een vette vorm om na te maken. Verder dan het gegeven dat de Toekan veel in zuid/west-Brazilië voorkomt, ben ik niet gekomen. Wellicht weet zij meer? Kom erop terug (misschien).

Maken van de Toekan

Wie wat bewaard heeft wat zeggen ze, nu is dit bij mij met hout niet anders. Zeker het prachtige Amerikaans notenhout van het hondenbed deux! Ik heb twee overgebleven plankjes tegen elkaar aan gelijmd, gevlakt met de bovenfrees en speciale vlakfrees en vervolgens met de decoupeerzaag uitgezaagd.

Daarna begonnen met het gieten van de epoxy. Eerst een transparante laag, daarna met de bekende rotzooi erin. Stukjes blik, koper en plastic zijn erin gegaan. Ik heb geprobeerd de kleuren te matchen met die uit de Indiase vlag, hij komt namelijk uit India. Doorgieten en strooien maar tot de Toekan bijna vol zat en afsluiten met een transparante laag epoxy.

Nadat de epoxy is uitgehard, is het tijd om weer te vlakken, een mooie vorm te zagen (ook weer met de decoupeerzaag) en daarna schuren. Ben toch wel blij dat deze kunstwerkjes niet echt groot zijn, want schuren is nogal een werkje. Vrijwel alle stappen ga je langs, van korrel 80 tot 3000! De laatste doe ik met de hand en nat schuurpapier. Afsluitend polijsten en een mooi voetje maken. Dit keer heb ik gekozen voor een stuk iep met het schors er nog aan. Zowel de toekan als het voetje heb ik in de Osmo houtolie gezet.

En, geslaagd?

Kan ik je nu (anno 21-03-2024) nog niet zeggen. We hebben onze vrienden nog niet gezien en het is nog even in spanning afwachten.

Contact

Wil je nu ook een toekan, hond, nijlpaard, vis of wat dan ook in huis, cadeau doen? Of wil je zelf leren hoe je je eigen kunstwerkje maakt? Neem eens contact op, dan gaan we kijken wat ik kan betekenen.

21 maart 2024
Hondenbed nummer deux

Tsja, wanneer je werk in de smaak valt is de kans groot dat er wordt gevraagd iets soortgelijks nog een keer te maken. Bij de klimrekjes verbaasde me dit niet zoveel, maar nu wel. Er moest namelijk nog een hondenbed worden gemaakt, dit keer (weer) voor mijn ouders. Die hebben sinds kort een nieuwe viervoeter en die moet natuurlijk goed verwend worden. Aan de slag dus!

Hondenbed in Amerikaans noten, wauw

Oke, weer een hondenbed dus. Geen probleem, de vorige versie zit nog vers in het geheugen. Maar het mooie eiken is op en mevrouw (‘t hondje is een teefje, Franse bulldog) verdient beter dan MDF en Multiplex. Verschillende winkels afgegaan en uiteindelijk geslaagd bij Houtexclusief in Waddinxveen. Na het nodige videobellen en gegraai in het ruime (en geweldige) assortiment planken is de keuze gevallen op: Amerikaans Noten. Een prachtige donkere houtsoort, hard hout maar vrij licht qua gewicht en heerlijk om mee te werken, zo blijkt later.

Aan de slag!

Eenmaal thuis aangekomen heb ik de planken een paar dagen laten acclimatiseren en het design afgestemd met de oudjes. Ze willen veel van het hout kunnen zien en weinig poeha. Een recht toe aan design en graag rekening houden met de kleine dame. Ze bijt nogal veel in dingen en de opstap mag niet te hoog zijn. Check, let’s go.

Al snel merk ik dat het hout erg fijn is om mee te werken. Schaven gaat soepel en er liggen al snel mooie krullen op de vloer. Vlakken met de frees verloopt zonder problemen en de lijmklemmen laten geen sporen achter, nice!

Het geheel is qua monteren vrij simpel, min of meer een alsof je een box maakt. Hoeken tegen elkaar lijmen, verstevigen met schroeven en deze netjes wegwerken. De grootste uitdaging zit in het beschermen van de randjes, die ik heb voorzien van een 45 graden randje, voor de lijm. Dit heb ik opgelost door langs iedere lijmnaad tape te plakken die ik na het drogen makkelijk heb kunnen verwijderen (inclusief lijmresten). Wat overbleef was wat OCD achtig beitels werk om die laatste kleine restjes weg te halen.

Afwerking en de bodem van het hondenbed

Ik heb het hondenbed in de Osmo Topoil gezet, zo loopt ‘t hondenbeest geen enge dingen op als ze toch besluit aan haar bed te kauwen. Een bijzondere donkere kleur komt naar boven en de tekening in het hout begint tot leven te komen. Zo bijzonder dit.

De bodem heb ik gemaakt van singelband, mocht je dit niet kennen kijk dan even naar de riem in je auto. Deze heb ik vastgeniet aan een speciale lat, van hetzelfde hout, wat ik heb voorzien van inkepingen zo breed als de band zelf. Niet dat iemand dit detail zal zien, maar ik weet dat het er zit.

Contact

Heb jij ook een huisdier wat een nieuw slaapverblijf verdiend en wil je zo’n vet hondenbed (of kattenmand 😉 ) neem gerust contact op. En voor iedereen die geen huisdieren heeft maar wel iets leuks van hout wil, geldt hetzelfde. Neem hier contact op >>>

21 maart 2024
Hondenbed: Maak geen slapende honden wakker!

Nu en dan vragen vrienden of familieleden of ik iets voor hun kan en wil maken. Veelal waren dit de klimrekjes voor de kleintjes of en nu en dan een bijzettafeltje. Naast het gegeven dat ik het een eervol iets vind, gevraagd worden je hobby/talenten in te zetten, was dit keer extra bijzonder vanwege het hout. Ik kreeg het verzoek om van een oude salontafel iets nieuws te maken. Alleen wat dan? Een nieuwe tafel, een lamp, of kunst voor aan de muur? Een vrolijke viervoeter bracht ons het antwoord: een hondenbed! Mand? Nee dit wordt iets chiquers, een echt bed.

Het hout: oud eiken met een gebruiksaanwijzing

Oke, eerst even terug naar het hout, wat was daar nou zo bijzonder aan? In eerste oogopzicht was de oude salontafel er flink gehavend aan toe. Scheuren in het blad, waterschade en als tafel fungeerde het geheel niet echt meer. Maar rijp voor de afvalberg of houtkachel was die zeker nog niet, Daarbij hing er nog een flinke emotionele waarde aan want het was de salontafel van m’n maatje z’n oma. Hoewel de tafel er niet best meer uitzag voelde het wel erg zwaar, weinig rot te ontdekken ondanks de waterschade en 100 jaar oud eiken gaat niet direct op de brandstapel. Efin de gok gewaagd, beloofd er iets van te maken en met een kofferbak vol potentie naar de klus zolder gescheurd.

Epoxy, nagels en een hoop verrassingen

Laten we beginnen met de grootste verrassing, wauw, wat een prachtig hout zeg! Ondanks de waterschade, of misschien wel juist door de waterschade, zijn er een hoop bijzondere tekeningen in het hout te vinden. Sommige lelijke plekken en scheuren lenen zich ideaal voor Epoxy en in eerste oogopzicht lijkt het voldoende te zijn voor een hondenbed. Maar laten we niet te vroeg juichen. Vroeger waren ze fan van spijkertjes en dikke nagels dus die ben ik dan ook geregeld tegen gekomen bij het zagen en frezen. Gelukkig oude bende en dus goed zacht staal anders had ik nieuwe spullen kunnen kopen. Naast deze vervelende bij-zaakjes bleef het mooie eiken toch wel de grootste verrassing!

Kopshout, canvasband en Osmo houtolie

Het grootste deel van het hondenbed is gemaakt van de poten van de oude salontafel die verzaagd zijn tot kopshouten panelen en scheuren gevuld met zwarte epoxy. De rest zijn her-zaagde balken afkomstig uit het blad van de salontafel. Grotere gaten en kieren heb ik gevuld met kneed epoxy van Milliput. Het hondenkussen ligt op canvasband wat vastgeniet is aan een berken multiplex strip. Tot slot had ik nog wat twijfels over de afwerking, olie versus een antiek meubel wax. Uiteindelijk is het de Osmo meubelolie geworden die ik ook gebruik bij de klimrekjes, mocht de trouwe viervoeter tandjes in d’r bed gaan zetten hoeft de baas niet direct naar de dierenarts te vliegen. Graag gedaan he ;-).

Een geweldige uitdaging, genoten van het werken met een ander soort hout, ondanks alle smerige spijkertjes die erin zaten. Het eindresultaat ben ik zeer tevreden mee en ik heb weer veel geleerd.

Heb jij een oud meubel wat je nieuw leven wilt inblazen, of leuke ideeën, maar ben je zelf niet handig genoeg om ze aan te vliegen. Stuur me eens een berichtje en laten we kijken of we iets tof kunnen maken!

25 januari 2024
Epoxy project: Le Petit Chien

Epoxy: een terugkerend fenomeen in mijn werkplaats, zo heb ik er al een ‘vis’ mee gemaakt voor een kunstwedstrijd. Verschillende tafeltjes gemaakt met epoxy en soms gebruik ik het als een lijm. Nu heb ik het gebruikt in een bedankje voor de buurvrouw die klaar stond om ons te helpen. Ze is groot fan van de teckel, heeft er zelfs drie en de woonkamer is vrolijk versierd met de lage viervoeter. In mijn hoofd kwam snel een combinatie tot stand en ik ben mijn volgende project gestart een teckel van epoxy: Le Petit Chien.

De eerste Le Petit Chien

Het proces is niet zo heel erg anders dan die van de vis die ik eerder heb gemaakt. Eerst een stuk hout, in dit geval heb ik Afzelia hout gebruikt wat over is van een ander project, waar ik de binnenkant van de teckel uit zaag. Met behulp van een silhouet geprint op A4 is er al snel een mooie vorm. Deze heb ik aan één zijde beplakt met tape en een eerste laag epoxy in gegoten.

Dit proces een paar keer herhaald maar dan met stukjes plastic. In verhouding tot de vis een stuk minder plastic troep omdat ik denk dat het snel te gek wordt. De laatste laag ook weer alleen epoxy. Daarna alles gevlakt met de bovenfrees en met krijt een vorm getekend die uiteindelijk de teckel wordt.

Beide kanten geschuurd, deels met de machine en de laatste stappen met de hand. Vervolgens met polijstpasta een mooie shine aan de epoxy gegeven en het hout in de Osmo olie gezet. Niet dat het foodsafe moet zijn, ik maar ik heb het nu eenmaal liggen en het geeft een mooie kleur aan het hout. Een mooi plankje aan de onderkant en klaar. Het maken van de teckel was minstens zo leuk als de reactie van de buurvrouw toen ze de eerste Le Petit Chien in ontvangst nam.

Één teckel is geen teckel

Mijn ouders zijn fan van mijn “hout knutsels”. Zo staat er in de woonkamer een vis te pronken en heb ik tafelblaadjes voor ze gemaak. Mams heeft mij gevraagd een teckel te maken voor een vriendin, als cadeau voor haar verjaardag. Toelichting welke vriendin was niet nodig, ik heb bij mijn ouders op verschillende momenten een obese teckel voorbij zien rollen die erg gehecht was aan haar compagnons. De dikke schat heeft een medische tegenvaller wat van haar een kiloknaller maakt. Tuurlijk mam, ik maak een teckel voor je. Kopieer, plak bovenstaande proces en je hebt weer een nieuwe teckel maar deze is toch anders. Ja, deze is dikker. Onderkant iets breder, wat wil je anders? Belangrijker! Andere epoxy, vertel ik je in een ander verhaal meer over.

Ook een epoxy beest in huis?

Dat kan, ik ben benieuwd welk epoxy beest jij in huis wil hebben. Of zie jij de teckel of vis wel zitten? Neem dan eens contact op.

23 november 2022
Kunstproject: Something fishy

Tijd geleden hoorde ik via een collega over een kunstwedstrijd waar iedereen aan mag meedoen, KlimaatExpo ‘22. Opdracht was vrij simpel: maak een kunstobject over klimaatverandering. Tof, een keer iets anders dan klimrekjes en tafeltjes. Dus heb ik mij ingeschreven, deelgenomen en ben aan de slag gegaan. Het eindresultaat: een vis van plastic (en hout natuurlijk) genaamd Something Fishy. Benieuwd naar het kunstproject? Wat er achter schuilt en waar de ‘vis’ van is gemaakt? Dat leg ik je uit.

Om maar direct met de deur in huis te vallen: helaas Something Fishy is niet uitgekozen als een deelnemer aan de expositie. Jammer, helaas maar wel een onwijs leuke ervaring en het eindresultaat mag er zijn. Laten we beginnen bij het begin:

Concept achter: Something Fishy

Oke, klimaatverandering; er zijn nogal wat verschillende invalshoeken te bedenken. Veelal gaan deze gepaard met menselijk handelen (of juist het niet willen handelen). Ik ben begonnen met wat onderwerpen uit te tekenen op papier: bomen die gekapt worden, de wereld besmeurd met olie en ander minder gezellig materiaal. Na de nodige vulling voor de papierbak te hebben gemaakt, bleef mijn focus op een bepaald punt hangen. De vissen in de Westerschelde, ooit geroemd om de bijzondere hollandse kwaliteit (zeker de kreeften), nu zo verziekt dat het gevaarlijk is voor consumptie.

Een vis die van binnen helemaal gemaakt is van plastic maar nog een natuurlijke buitenkant heeft, immers gaat het hier om microplastics die je niet ziet met het blote oog.

Van concept tot project

Cool, idee is er maar nu de uitvoering nog. Omdat het een wedstrijd is waar klimaatverandering (en in mijn optiek vervuiling) centraal staat, wilde ik dat de vis zoveel als mogelijk van gerecycled materiaal werd gemaakt. Ik had nog voldoende hout liggen van de eettafel, de buitenkant is dus gemaakt van Berken Multiplex. Uit voorzorg, want ja ik heb ook negatieve ervaringen met epoxy, heb ik een tweede vis gemaakt. Deze is gemaakt van een soort hardhout dat ik nog over had van onze tuinier avonturen.

Twee vlakke houten plankjes van gemaakt en een tekening (gejat van het www) erop geplakt wat de binnenkant van de vis ging worden. Dit netjes uitgezaagd met de decoupeerzaag en daarna flink wat uren geschuurd. Vanaf hier is het min of meer een soort beeldhouwen met hout. Eenmaal tevreden met de binnenkant heb ik een kant beplakt met tape (die goedkope bende die je op de verhuisdozen plakt) en ben begonnen met het gieten van de epoxy. Eerst een dunne basislaag, die ik heb laten uitharden. Daarna heb ik verschillende soorten plastic gebruiksvoorwerpen, blikjes, aluminium koffiecups, alles wat maar een vrolijke kleur heeft vermorzeld, geknipt en platgetrapt om in de vis te kunnen verwerken. Alles voor een mooi contrast van hout en kleur. De rest kan je denk ik wel raden: beetje rommel, overgieten met een dun laagje epoxy en weer wat rommel. Tot de vis helemaal was gevuld en de laatste laag weer alleen epoxy.

Epoxy schuren en polijsten

Na het uitharden van de laatste laag epoxy is het tijd om alles opnieuw vlak te krijgen en op te schuren. Vlakken is niet zo spannend dit heb ik gedaan met de frees. Eenmaal alles netjes vlak lijkt het geheel nergens meer naar, een grote doffe bedoeling in plaats van een kleurig palet in epoxy. Geen paniek, dit hoort zo. Tijd om te schuren. Beginnend met een grovere korrel: 80 helemaal tot 2000. En geen schuurpapiertjes overslaan! Wanneer je van een grove korrel direct naar een fijnere gaat, zie je dit terug in de epoxy. De laatste schuurpapiertjes (800 tot 2000) waren speciaal voor nat schuren. Om het geheel echt goed te laten glimmen zodat het net op glas lijkt, heb ik de epoxy ook gepolijst. Ik heb hiervoor speciaal polijstmiddel gekocht (waar ik ook vaker mijn epoxy koop )inclusief een polijstset voor op de boormachine.

De afronding

Ik heb gekozen om een soort sokkeltje te maken waar de vis zwevend op geplaatst kan worden. In eerste instantie had ik het idee deze rechtop te plaatsen, zoals een vis die aan de hengel hangt. Maar ik heb hier toch vanaf gezien en de vis horizontaal geplaatst, alsof de vis zwemt. Voor de ene vis een bijpassende voet van Multiplex, de andere op een stuk eiken. Deze laatste kan nog wat liefde gebruiken, maar de aanvragen voor de klimrekjes stroomden stiekem alweer binnen.

Een ervaring rijker, wat smaakt naar meer.

Deelnemen is belangrijker dan winnen, hoor ik geregeld om me heen als ik hierover vertel. Mijn reactie: nou nee ik neem deel om te winnen! Anders zou ik niet meedoen…

Niet helemaal een sportieve manier om ernaar te kijken maar voor mij wel hoe het werkt. Hoe ik mij maximaal inzet en ga tot wat ik kan. Dit keer niet anders. En wat een ervaring. De spanning: word ik gekozen? De ideeën bespreken met vrienden en familie. De progressie tonen en soms een stukje jaloezie denken waar te nemen. En bezig zijn met mijn favoriete hobby! Heerlijk is dat.

Wil jij dit gave kunst project bij jouw thuis? Dat kan check hier mijn Etsy shop >>>

Bedankt!

Nog niet eerder gedaan in deze blog, maar wel op zijn plaats. Bedankt Vincent, jouw tip heeft me nieuwe inzichten gegeven in wat ik nog meer leuk vind aan de hobby en je bent een fijn klankbord. Op naar de volgende!

8 oktober 2022