Tag: Multiplex

The Cirkels of AI

Alles verandert, tijd tikt en het leven gaat door. Zo ook mijn hobby houtbewerking. Wat begon met een beetje tuinhout enthousiast met de hand schaven, ontwikkelde zich tot een semi-professionele kluszolder met een flinke collectie gereedschap. Stap voor stap: eerst klimrekjes, werken met epoxy, deelnemen aan een kunstwedstrijd en daarna hondenmanden. De laatste tijd ben ik creatiever bezig met verschillende diertjes van restjes hout en epoxy. Nu vond ik het tijd voor een klassieke vorm en iets nieuws wat ik nog niet eerder heb geprobeerd. Lees hier hoe “The Cirkels of AI” is ontstaan en het idee erachter.

The Cirkels of AI: Een Toelichting

We hebben allemaal de doemverhalen gehoord: AI (kunstmatige intelligentie) neemt de wereld over en we worden slaven van de computers. Hoewel dit misschien al een beetje het geval is, brengt AI ook mooie dingen zoals creatieve liedjes en grappige plaatjes. Het helpt ons in de gezondheidszorg en andere praktische zaken. Al met al is het een stuk minder eng. “The Cirkels of AI” visualiseert deze twee stromen. De grote cirkel vertegenwoordigt het doemscenario, waar AI wil ontsnappen en een explosie van ellende creëert. De kleine, niet helemaal perfecte cirkel symboliseert de creatieve vrije geest met vrolijkheid en kleur.

Gerecycled Hout, Harde Schijf en Meer

Laten we beginnen met het hout. Voordat ik naar de winkel ga en me verlies in al het moois wat de natuur te bieden heeft, struin ik eerst mijn voorraadkast af. Noem me goedkoop, maar ik vind het een uitdaging om iets moois te maken van materialen die eigenlijk geen naam meer mogen hebben. Dit keer viel mijn oog op de stootborden die ik ooit wilde gebruiken voor onze trap, maar die kromgetrokken waren door de lijm. Een ondoenlijke hoeveelheid strookjes berken multiplex gezaagd toen de tijd en nu terug in een nieuw werkje! In het midden vind je de schijf van een oldskool SSD harde schijf die ik ooit uit elkaar heb geschroefd, en verder menig schroefjes, koperdraad en blikjes bier verknipt tot confetti.

Epoxy: Nog Nooit Zo Veel Epoxy!

Ik hoef niet meer uit te leggen waar de schijven en de rommel in drijven: epoxy. En VEEL epoxy. Na het zagen en netjes frezen van de cirkels heb ik de onderkanten beplakt met inpaktape en ben ik aan de slag gegaan met de epoxy. Op advies van de epoxy leverancier heb ik eerst alles ingesmeerd met epoxy zodat er minder lucht vrijkomt bij het gieten. Dit heeft zeker gewerkt! Helaas heeft de kleinere versie aan één kant wat luchtbellen, doordat ik de schijf in epoxy heb geduwd. Bij de andere heb ik de epoxy eerst laten uitharden en daarna de schijf erop vastgeplakt, zodat deze niet omhoog komt drijven, en daarna pas een nieuwe laag epoxy gegoten. Zoals gezegd, er is een enorme hoeveelheid epoxy in gegaan.

Contact

Benieuwd naar wat BlogAanTafel voor jou kan betekenen? Neem gerust contact op en we gaan zien hoe ver we komen!

10 oktober 2024
Kunstproject: Something fishy

Tijd geleden hoorde ik via een collega over een kunstwedstrijd waar iedereen aan mag meedoen, KlimaatExpo ‘22. Opdracht was vrij simpel: maak een kunstobject over klimaatverandering. Tof, een keer iets anders dan klimrekjes en tafeltjes. Dus heb ik mij ingeschreven, deelgenomen en ben aan de slag gegaan. Het eindresultaat: een vis van plastic (en hout natuurlijk) genaamd Something Fishy. Benieuwd naar het kunstproject? Wat er achter schuilt en waar de ‘vis’ van is gemaakt? Dat leg ik je uit.

Om maar direct met de deur in huis te vallen: helaas Something Fishy is niet uitgekozen als een deelnemer aan de expositie. Jammer, helaas maar wel een onwijs leuke ervaring en het eindresultaat mag er zijn. Laten we beginnen bij het begin:

Concept achter: Something Fishy

Oke, klimaatverandering; er zijn nogal wat verschillende invalshoeken te bedenken. Veelal gaan deze gepaard met menselijk handelen (of juist het niet willen handelen). Ik ben begonnen met wat onderwerpen uit te tekenen op papier: bomen die gekapt worden, de wereld besmeurd met olie en ander minder gezellig materiaal. Na de nodige vulling voor de papierbak te hebben gemaakt, bleef mijn focus op een bepaald punt hangen. De vissen in de Westerschelde, ooit geroemd om de bijzondere hollandse kwaliteit (zeker de kreeften), nu zo verziekt dat het gevaarlijk is voor consumptie.

Een vis die van binnen helemaal gemaakt is van plastic maar nog een natuurlijke buitenkant heeft, immers gaat het hier om microplastics die je niet ziet met het blote oog.

Van concept tot project

Cool, idee is er maar nu de uitvoering nog. Omdat het een wedstrijd is waar klimaatverandering (en in mijn optiek vervuiling) centraal staat, wilde ik dat de vis zoveel als mogelijk van gerecycled materiaal werd gemaakt. Ik had nog voldoende hout liggen van de eettafel, de buitenkant is dus gemaakt van Berken Multiplex. Uit voorzorg, want ja ik heb ook negatieve ervaringen met epoxy, heb ik een tweede vis gemaakt. Deze is gemaakt van een soort hardhout dat ik nog over had van onze tuinier avonturen.

Twee vlakke houten plankjes van gemaakt en een tekening (gejat van het www) erop geplakt wat de binnenkant van de vis ging worden. Dit netjes uitgezaagd met de decoupeerzaag en daarna flink wat uren geschuurd. Vanaf hier is het min of meer een soort beeldhouwen met hout. Eenmaal tevreden met de binnenkant heb ik een kant beplakt met tape (die goedkope bende die je op de verhuisdozen plakt) en ben begonnen met het gieten van de epoxy. Eerst een dunne basislaag, die ik heb laten uitharden. Daarna heb ik verschillende soorten plastic gebruiksvoorwerpen, blikjes, aluminium koffiecups, alles wat maar een vrolijke kleur heeft vermorzeld, geknipt en platgetrapt om in de vis te kunnen verwerken. Alles voor een mooi contrast van hout en kleur. De rest kan je denk ik wel raden: beetje rommel, overgieten met een dun laagje epoxy en weer wat rommel. Tot de vis helemaal was gevuld en de laatste laag weer alleen epoxy.

Epoxy schuren en polijsten

Na het uitharden van de laatste laag epoxy is het tijd om alles opnieuw vlak te krijgen en op te schuren. Vlakken is niet zo spannend dit heb ik gedaan met de frees. Eenmaal alles netjes vlak lijkt het geheel nergens meer naar, een grote doffe bedoeling in plaats van een kleurig palet in epoxy. Geen paniek, dit hoort zo. Tijd om te schuren. Beginnend met een grovere korrel: 80 helemaal tot 2000. En geen schuurpapiertjes overslaan! Wanneer je van een grove korrel direct naar een fijnere gaat, zie je dit terug in de epoxy. De laatste schuurpapiertjes (800 tot 2000) waren speciaal voor nat schuren. Om het geheel echt goed te laten glimmen zodat het net op glas lijkt, heb ik de epoxy ook gepolijst. Ik heb hiervoor speciaal polijstmiddel gekocht (waar ik ook vaker mijn epoxy koop )inclusief een polijstset voor op de boormachine.

De afronding

Ik heb gekozen om een soort sokkeltje te maken waar de vis zwevend op geplaatst kan worden. In eerste instantie had ik het idee deze rechtop te plaatsen, zoals een vis die aan de hengel hangt. Maar ik heb hier toch vanaf gezien en de vis horizontaal geplaatst, alsof de vis zwemt. Voor de ene vis een bijpassende voet van Multiplex, de andere op een stuk eiken. Deze laatste kan nog wat liefde gebruiken, maar de aanvragen voor de klimrekjes stroomden stiekem alweer binnen.

Een ervaring rijker, wat smaakt naar meer.

Deelnemen is belangrijker dan winnen, hoor ik geregeld om me heen als ik hierover vertel. Mijn reactie: nou nee ik neem deel om te winnen! Anders zou ik niet meedoen…

Niet helemaal een sportieve manier om ernaar te kijken maar voor mij wel hoe het werkt. Hoe ik mij maximaal inzet en ga tot wat ik kan. Dit keer niet anders. En wat een ervaring. De spanning: word ik gekozen? De ideeën bespreken met vrienden en familie. De progressie tonen en soms een stukje jaloezie denken waar te nemen. En bezig zijn met mijn favoriete hobby! Heerlijk is dat.

Wil jij dit gave kunst project bij jouw thuis? Dat kan check hier mijn Etsy shop >>>

Bedankt!

Nog niet eerder gedaan in deze blog, maar wel op zijn plaats. Bedankt Vincent, jouw tip heeft me nieuwe inzichten gegeven in wat ik nog meer leuk vind aan de hobby en je bent een fijn klankbord. Op naar de volgende!

8 oktober 2022
Meer dan een zandbak

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”, gejat van Pippi Langkous maar zeker van toepassing toen mij werd gevraagd een zandbak te maken. Op zich niet zo moeilijk zou je denken. Simpelweg een bak waar zand in kan en een beetje stevig moet zijn. Maar toch wat haakjes en ogen die het complex maken. Een fantastische uitdaging, leuke nieuwe dingen geprobeerd en zo ook de nodige frustraties.

Zandbak met eisen

Oke eerst even over de zandbak zelf: deze is niet direct bedoeld om in de tuin neer te zetten en de kinderen op los te laten (of katten…). Maar voor speltherapie. Mijn schoonzus is speltherapeut en heeft mij gevraagd een zandbak te maken die ze kan gebruiken tijdens de therapiesessies. Daarom waren er nogal wat specifieke eisen aan de formaten, zo moest deze een binnenmaat hebben van 50 bij 70 centimeter. Bij voorkeur ook op een fijne werkhoogte, arbo-technisch verantwoord en tot slot het liefste ook los van het onderstel te gebruiken zijn.

Daarnaast heb ik mijzelf ook wat uitdagingen opgelegd, namelijk: geen schroeven waar de kinderen spelen, alles netjes afgekant (zoals bij de klimrekjes) en tot slot moet het geheel het gewicht van een baby olifant kunnen dragen. Of dit laatste is gelukt zullen we nooit weten (vermoed ik) maar twee volwassenen kunnen er gerust op dansen.

Materialen, verbindingen en veel lijm

De gehele zandbak bestaat dus uit twee delen. De bak voor het zand zelf en een onderstel waar deze naadloos in valt. Alles gemaakt van Berken Multiplex, ja begint nu wat saai te worden misschien. Maar het is en blijft makkelijk te bewerken, duurzaam en onwijs sterk. Het gegeven dat er ook met nat zand gespeeld gaat worden, maakt de Berken Multiplex een verstandige keuze. Deze is namelijk zo verlijmd dat het ook in vochtige ruimtes gebruikt kan worden.

De bak heeft dus een binnenmaat van 50 bij 70 centimeter, is net iets meer dan 10 centimeter hoog en is voorzien van twee handvaten. De bodem is bevestigd in een groef die ik in de zijkanten heb gefreesd en alles is zowel gelijmd als extra verstevigd met deuvels van 8mm (diameter).

Het onderstel bestaat uit twee keer een plaat van 36 mm dik multiplex (twee platen van 18mm op elkaar gelijmd). Het geheel wordt aan elkaar verbonden door vier poten die bestaan uit ieder twee stroken Multiplex. Aan de binnenkant van deze poten zitten ook weer stroken waar de middelste plaat op rust en het geheel onverwoestbaar maakt.

Tot slot 4 wielen eronder en klaar, althans het constructieve deel. De buitenkant van de gehele zandbak is met lijnzaadolie behandeld de binnenkant van de bak wordt nog blauw gelakt.

Wat hebben we geleerd?

Meerdere dingen. Je werkstukken echt haaks krijgen is wel een uitdaging. De afkortzaag was blijkbaar niet zo haaks als gedacht, wat nu en dan voor de nodige uitdaging zorgde.

Multiplex, ondanks dat men zegt dat het 18mm dik is, kan onderling toch verschillen. Zo is de ene plaat net ietsjes dikker dan de andere. Erg hinderlijk als je alles strak en netjes tegen elkaar aan wil hebben.

Ondanks dat multiplex fijn spul is om mee te werken blijft de fineerlaag uiterst gevoelig. Her en der is deze goed beschadigd bij het frezen (reden: te snel frezen, verkeerde kant op frezen, de frees zelf is wat bot aan het worden). Gelukkig is het terugschuren ook wel weer aardig om te zien, met al die lijntjes, maar mooier is om het helemaal heel te houden natuurlijk.

Er zijn ook positieve dingen te melden! Namelijk heb ik ontdekt dat er een verfpistool zit bij mijn luchtcompressor die ook olie spuit. Een klus waar ik tegenop keek was zo gepiept!

Heb je een klus voor BlogAanTafel?

Leuk! Neem gerust contact op. Er zijn enkele producten die ik standaard maak, zoals de klimrekjes en speelboog. Maar ook op verzoek maak ik speelgoed en meubeltjes (of iets wat er dus tussenin zin).

23 september 2022
Eettafel: Winston

Plusminus zes maanden, ruim drie liter houtlijm en her en der wat frustraties maar we zijn er. Onze nieuwe eettafel is klaar, welkom Winston. Een ovale eettafel gemaakt van verschillende houtsoorten, een stalen poot en epoxy. Helemaal tevreden zal ik waarschijnlijk nooit zijn met mijn eindresultaten, hoewel de Piklers wel erg goed gaan. Het heeft me veel meer tijd en energie gekost dan ik had durven denken. De buurvrouw maakte tijdens het zagen (in April) nog de opmerking: ‘Oh dus ergens in september kan je eraan zitten’ nadat ik mijn plannen had verteld. Ze heeft geen idee hoeveel gelijk ze heeft gekregen.

Het multiplex Chevron patroon

Dat ik het mijzelf (weer) niet makkelijk zou maken was wel een gegeven, maar wauw wat een tof proces. Oke het tafelblad bestaat uit drie delen het onderste deel is gemaakt van multiplex waar ik het bekende Chevron patroon in heb verwerkt. Ik heb me laten inspireren door Michael Alm, nou beter gezegd de kunst afgekeken van. Ben je benieuwd hoe check even zijn filmpjes, scheelt mij weer wat tikwerk. Het patroon loopt langs de gehele rand. De rest van de onderkant heb ik ook van Multiplex stroken gemaakt zodat ook de onderkant een spektakel is om naar te kijken. Ja, ho maar, ik hoor je al denken: en hoe vaak zit jij onder je tafel dan? Nee eens ik niet, maar onze kleine wel.

Ovaal frezen

Op dit punt heb ik besloten het blad voor onze eettafel alvast ovaal te maken. Dit heb ik in twee delen gedaan. Eerst heb ik een freeshulpstuk gemaakt waarmee ik perfecte ovalen kan frezen. Als het ware een kruis waar een lat aan is bevestigd en door de lat te draaien maak je een mooie ovaal. Ook hier check even youtube. Daarna heb ik een mal gemaakt van MDF, goedkoop en makkelijk te bewerken. Deze mal heb ik vervolgens gebruikt om het blad zelf ovaal te frezen.

Iep in Epoxy

Ha daar is die weer onze befaamde iep. Hetzelfde hout waar het nachtkastje en de sidetable van is gemaakt. Deze heb ik in kleine plankjes gezaagd en hoeken aan gemaakt van 32 graden. Ja je raad het al, deze hebben we in een Chevron patroon gelegd en in het midden van de tafel geplakt. Eerst op een dun stuk hardhout multiplex en daarna op het blad zelf. Daarna heb ik er epoxy op gegoten en afgelakt met een twee-componenten polyester DD lak. Ik kreeg dit advies omdat epoxy teveel zou krassen.

Nog meer Chevron

Dan de bovenkant van het blad, ook hier vind je het Chevron patroon terug. Hiervoor heb ik eiken vellingdelen gebruikt die we hebben gekocht in zeeland. Eerst mocht pa hout scoren, daarna met z’n drieën naar het strand, feestdag! De vellingdelen hebben een tong en messing groef, dit maakt het geheel extra stevig. Het geheel heb ik in een witte lak gezet.

De stalen poot voor de eettafel

Ook zelf gemaakt, neen ik ben houtbewerker geen staal meneer. De stalen poot hebben we gewoon aangeschaft. Deze heb ik door middel van rampa moeren bevestigd aan het blad, voordeel is dat je het blad ook weer gemakkelijk van de poot kan demonteren. Anders is het geheel überhaupt niet te verplaatsen waarschijnlijk.

Alles 100%? Nee

Ik zei het al even, niet alles is perfect verlopen. Zo is de frees een keer omhoog gekropen en een van de mal afgekomen waardoor er een soort inkeping in het blad zit. De lak op de epoxy is niet spiegelglad. Ondanks dat ik uiterst schoon heb proberen te werken vermoed ik dat er toch teveel stof in de werkkamer is en de lak trekt dit aan. Je voelt en ziet kleine imperfecties. Wellicht dat een keer polijsten al een heleboel zal schelen. Klusjes voor later.

Wel tevreden? Ja!

Tevreden zeker en trots ook. De lijn tussen het multiplex Chevron patroon en de witte laklaag op het eik is super strak, lang leven de rollen verf tape. De onderkant is super bijzonder geworden, ook al gaan we niet van de vloer eten en naar de onderkant van de tafel staren uniek is het wel. En ondanks de laklaag op de epoxy is het iephout wel bijzonder mooi geworden.

Aan de ene kant super gaaf dat het erop zit en we kunnen gaan genieten van de nieuwe tafel. Er samen aan kunnen eten, met vrienden spelletjes spelen en opa er rustig de krant aan kan lezen.
Aan de andere voelt het ook als afscheid nemen, 6 maanden ploeteren, knutselen, uitzoeken what’s next, nieuwe materialen en technieken uitproberen. Er is geen stukje van de tafel wat niet door mijn handen is gegaan. Op naar een nieuw project dat zeker, maar nu eerst opruimen.

Contact

Wil jij nu ook zo’n eettafel thuis? Neem eens contact met mij op, een tweede Winston gaat er niet komen, maar een andere toffe tafel wel!

25 september 2021
Speelboog

Soms kom je nieuwe elementen in je hobby tegen waarvan je niet had verwacht dat ze ook leuk zijn en energie geven. Nu ik met regelmaat andere ouders spreek en hun kids blij zie zijn met hun nieuwe Pikler ontstaan er ideeën voor nieuwe projecten. Zo kreeg ik dit keer het verzoek om een speelboog te maken. Ja, tof idee, leuke uitdaging en nieuwe technieken leren. 3 keer check, I’m in.

Freesmal voor de speelboog

Voor een mooie speelboog heb je twee vrijwel identieke stukken nodig. Daarom besloot ik hiervoor een freesmal te laten ontwerpen. In de afgelopen maanden heb ik verschillende Piklers mogen maken die keer op keer een klein beetje beter werden. De laatste verbeterslag was een perfecte freesmal voor de poten. Deze heeft Pascal Gebert voor mij kunnen maken. Hij gebruikt hiervoor de CNC-frees. Een door de computer aangestuurde frees. Juiste coördinaten aangeven (wat lastiger is dan je zou denken) en gaan! Een tot op de millimeter perfecte freesmal. Check ook vooral even zijn site: https://www.kiwood.nl/.

Voor de speelboog kon ik ook terecht bij Pascal, samen hebben we een mal ontworpen. Grotendeels zelfde afmetingen en dus materialen als bij de Pikler, wel zo efficiënt.

De speelboog maken

Zoals je je wel kan voorstellen was het investeren in de freesmal het meer dan waard. De eerste boog die ik heb gemaakt is dan ook fantastisch goed gelukt. Ik heb het bekende 18mm dikke multiplex gebruikt. Dezelfde stokken als bij de Pikler en alles weer netjes afgerond met de frees en geschuurd. Het geheel weer netjes in de Osmo meubelolie gezet. Weinig nieuws te melden eigenlijk, tsja sorry…

Te gek ding die speelboog

Maar dat betekent niet einde verhaal! Wat een te gek ding, je mag van mij het woordje: ’te’ ook weg laten. De speelboog is op het hoogste punt ongeveer 40 cm hoog en 50 cm breed. Leek mij mooi, breed genoeg zodat je hem zou kunnen verbinden aan de glij/klimplank maar weer iets minder breed dan de Pikler.

De kleintjes die de Pikler al (bijna) hebben overwonnen, zullen dit ook tof vinden. Wel even doorhebben dat: “head first” een eenmalige strategie is. Voor de hele kleintjes (zoals de mijne nu) is de speelboog een uitkomst wanneer je er speeltjes inhangt, de kleine eronder en die heeft de tijd van z’n leven! Ook geinig, als je hem omdraait is het een soort wip geworden. Maar helemaal handig vind ik dit niet.

Voldoende te verzinnen nog, wellicht een hangmatje zodat het een wieg wordt? Er zijn plannen om de boog ook opvouwbaar te maken. Anywho, hou het in de gaten zou ik zeggen.

Contact

Wil je nu ook een speelboog voor jouw kleine, of heb de Pikler op het oog? Neem gerust contact op voor meer informatie.

20 februari 2021
Pikler Triangle / Klimrek

Het dochtertje van goede vrienden van ons, 1,5 jaar oud, begint steeds beweeglijker te worden. Lekker rennen en klauteren is aan de orde van de dag. Om deze mooie ontwikkelingen te motiveren en speeltijd zo leuk mogelijk te maken hebben ze aan mij gevraagd een Pikler Triangle voor haar te maken. Eerlijk, mijn eerste reactie was: “een wat?”. Een Pikler Triangle is een klimrek voor de kleintjes. Klimmen, klauteren, motoriek ontwikkelen en dat tijdens het spelen, ideaal! Tijd om aan de slag te gaan dus.

De opvouwbare Pikler Triangle

Op Youtube heb ik verschillende varianten gezien die prima na te bouwen zijn, maar veelal moet je toch even vooraf bouwen tot ermee gespeeld kan worden. Voor de, veelal ongeduldige, kleintjes niet leuk en andersom voor de ouders ook niet, want opruimen is nog even aan hen. Tot ik deze variant tegen kwam een opvouwbare Pikler Triangle, snel neer te zetten en eenvoudig op te ruimen, TOP!

De poten van Pikler Triangle

Ik ben begonnen met een mal te maken voor de poten. Zo kan ik keer op keer het zelfde resultaat bereiken en snel een kopie maken. Bouwtekeningen uitgeprint, op een MDF plaat van 15 mm geplakt en met een decoupeerzaag zo netjes mogelijk de mallen gezaagd. Daarna op het echte spul, 18mm dik multiplex, de mal bevestigd weer met de decoupeerzaag een grove versie uitgezaagd en tot slot met de bovenfrees waar een kantenfrees met lager in zit, de poot netjes kunnen maken. De randen heb ik vervolgens met een profielfrees ‘afgerond’ zodat er geen scherpe randen aan het klimrek zitten. Tot slot moeten er ‘gaten’ voor de ronde balken 28mm in komen, de meeste ongeveer 1 cm diep en twee helemaal door de binnenste poten heen. Dit heb ik gedaan met een forstnerboor. Het geheel even schuren en de poten zijn klaar.

De laatste stappen

De poten worden aan elkaar verbonden door middel van ronde balken van 28 mm. Stevig zat voor de jonkies, tot 60 kilo lijkt het netjes heel te blijven in elk geval. Deze balken heb ik in twee maten gezaagd. Een deel voor de binnenkant, deze zijn wat korter. En een set voor de buitenste poten, die weer wat langer zijn. Voordat alles in elkaar wordt gezet was er het verzoek om de Pikler Triangle te voorzien van een gaaf kleurtje. Dit zijn er uiteindelijk drie geworden: donkerblauw voor de poten, wit en okergeel voor de balken een stoere combi vind ikzelf. Wanneer alles gedroogd is word het tijd om de Pikler Triangle in elkaar te zetten.

Het eindresultaat

Een gaaf, stoer en makkelijk op te ruimen (alstu ouders) klimrek voor de jonge dame. Ze heeft er ondertussen al meerdere keren mee gespeeld, nu nog een uitdaging maar binnenkort klimt ze er vast zo overheen. Er zijn tevens ideeën geboren voor leuke extra’s zoals een glijbaan of een loopplank met obstakels.

Glij/klimplank uitbreiding!

Na de nodige verzoekjes is het er toch van gekomen, de ideale uitbreiding voor bij de Pikler een glij/klimplank. Aan de ene kant lekker van de Pikler afglijden, aan de andere kant weer omhoog klauteren en jezelf optrekken aan de verschillende klimstenen. Leuker kan bijna niet!

De glij/klimplank is net zoals de Pikler van multiplex gemaakt. De glijkant is flink opgeschuurd zodat deze lekker glad is. De andere kant is voorzien van klimstenen die iedere keer een beetje anders zijn. De plank is makkelijk aan de Pikler te bevestigen, ook fijn voor de ouders die er maar weer druk mee zijn ;-).

Wil jij ook een Pikler Triangle?

Dat kan! De Pikler Triangle kan ik snel en voordelig voor je maken. Standaard wordt deze geleverd zonder kleur, maar wel behandeld met blanke lak. Maar ik kan me voorstellen dat je jouw kleine extra wilt verwennen met zijn/haar kleuren! Neem gerust contact op voor meer informatie.

De klimplank met unieke klimstenen.

De glijplank

25 november 2020