Categorie: Eiken

  • Drie Schalen, Drie Verhalen: Over Hout, Inkt en Epoxy

    Drie Schalen, Drie Verhalen: Over Hout, Inkt en Epoxy

    Soms komen de mooiste projecten in series, waarbij elk stuk zijn eigen verhaal vertelt. De afgelopen tijd heb ik me weer eens ondergedompeld in het maken van houten schalen. De natuurlijke vormen van het hout, de verschillende nerven, structuren… ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik heb de afgelopen tijd drie schalen gemaakt die stuk voor stuk uniek zijn. Twee van deze schalen zijn te bewonderen bij Domo Eclectica, en de derde heeft al een thuis gevonden bij een vriend.

    Van Berken tot Acacia: Natuurlijke Schoonheid

    De eerste schaal is gemaakt van berkenhout. Wat deze schaal zo bijzonder maakt, is dat hij volledig vrij is van epoxy. Puur natuur! Om de rand toch een unieke touch te geven, heb ik die afgewerkt met zwarte Indiase inkt. Dat geeft een strak, modern contrast met de lichte, natuurlijke kleur van het berkenhout.

    De tweede schaal is gemaakt uit acaciahout. Dit hout heeft van nature al een prachtige, grillige structuur. Ik heb de schaal afgewerkt met een heel klein beetje epoxy, precies genoeg om de natuurlijke imperfecties te vullen en een subtiele glans te geven, zonder het karakter van het hout te verbergen. Beide schalen zijn prachtige voorbeelden van hoe de natuur de mooiste vormen kan creëren, en hoe een klein beetje vakmanschap dat kan benadrukken.

    Benieuwd? Deze twee schalen zijn verkrijgbaar bij Domo Eclectica! Ga daar zeker eens langs om ze in het echt te bekijken.

    De techniek: Niet gedraaid, maar gezaagd!

    De schalen zijn overigens niet op een draaibank gemaakt, maar met een afkortzaag! De holle vorm is gecreëerd door het hout in een mal te zagen. Een bewerkelijke, maar supergave techniek die zorgt voor een uniek resultaat en die je ook terugziet in mijn ‘Scherven van Geluk’ project.

    Eikenhout met een verhaal: Van hondenmand tot schaal

    De derde schaal heeft een speciaal verhaal. Hij is gemaakt van eikenhout dat ik eerder heb gebruikt voor een hondenbed. Je leest er alles over in mijn blog over de hondenmand. Ik vind het fantastisch om te zien hoe een stuk hout, dat ooit een heel ander doel had, een nieuw leven kan krijgen als een stijlvolle, gezaagde schaal. Dit exemplaar heb ik gemaakt als cadeau voor een goede vriend, maar het laat goed zien dat elk stuk hout zijn eigen, unieke potentieel heeft.

    Eiken houten schaal met zwarte epoxy

    Ook iets moois op verzoek?

    Zoals je ziet, is geen enkele schaal hetzelfde. Ze hebben allemaal hun eigen karakter en vertellen een eigen verhaal. Dit is de schoonheid van werken met natuurlijke materialen.

    Lijkt het je ook wat om zo’n unieke, handgemaakte schaal in huis te hebben? Ik maak graag iets speciaals voor je. Deze schalen zijn op verzoek te bestellen, helemaal naar jouw wensen. Of je nu houdt van puur hout, een vleugje inkt of een beetje epoxy: alles is mogelijk!

  • Contrast op je Muur: Twee Schalen, Twee Werelden

    Contrast op je Muur: Twee Schalen, Twee Werelden

    Soms creëer je in je werk een lijn die heel duidelijk is, en soms ontstaan er twee totaal verschillende stijlen die allebei hun eigen charme hebben. Dat is precies wat er is gebeurd met de twee nieuwste schalen die ik heb gemaakt. Beide van gerecycled hout, maar compleet verschillend in uiterlijk en gevoel. De één speels en kleurrijk, de ander chique en stoer. Kortom, een perfecte illustratie van wat er allemaal mogelijk is met hout en wat creativiteit.

    Het vrolijke ronde contrast

    De eerste schaal doet je misschien denken aan een eerder project: de houten Teckel. Net als bij dat kunstwerk, heb ik voor deze schaal gebruikgemaakt van ronde houten restanten, afkomstig van de Pikler-klimrekken. Het resultaat is een levendige, ronde schaal met twee kleuren die elkaar afwisselen. De speelse vorm en de combinatie van kleuren zorgen ervoor dat je ernaar blijft kijken. Het is een vrolijk kunstwerk voor aan de muur dat elke ruimte een beetje extra flair geeft.

    Ronde schaal in detail

    De Gentleman’s Club

    Daar tegenover staat de tweede schaal, die een heel andere sfeer ademt. Gemaakt van stoer eikenhout en afgewerkt in het zwart, net als het hout dat ik eerder gebruikte voor de hondenmand, heeft deze schaal een chiquere uitstraling. Hij oogt zwaar en robuust, en ik kan me hem zo voorstellen in een echte ‘gentleman’s club’, met een oude leren fauteuil en een goed glas whisky. Het is een statement piece dat kracht en elegantie combineert.

    Gentlemen's club schaal in detail

    Uniek Hangsysteem en Waar ze te Vinden zijn

    Beide schalen, hoe verschillend ze ook zijn, delen een belangrijk kenmerk: ze zijn niet alleen prachtig om neer te zetten, maar kunnen ook aan de muur worden gehangen dankzij een uniek ophangsysteem. Het maakt de schalen tot veelzijdige kunstwerken die overal in je huis een plekje vinden.

    gentlemen's club schaal en ophangsysteem

    En het mooie is: je hoeft er niet over na te denken of je voor de speelse of chique variant gaat. Je kunt ze allebei in het echt bewonderen en kopen bij Domo Eclectica! Ga daar langs en kies jouw favoriet, of schaf ze allebei aan voor een prachtig contrast aan de muur.

  • SvG: Scherven van geluk

    SvG: Scherven van geluk

    Scherven, het eerste waar ik aan denk is een glas of fles gesneuveld met als resultaat een hoop rotzooi. Vrij makkelijk natuurlijk want een troep geeft het altijd, maar hoe scherven ontstaan kan soms toch een bijzonder verhaal zijn. Ik denk dat dit ook een mooie is om te delen, vandaar deze blog: SvG: Scherven van geluk. Een kunstwerkje, verhaal, samenraapsel, een nieuwe uitdaging!

    Oma Branca’s vaas

    Voor we het gaan hebben over hout, epoxy en de andere leuke dingen begin ik, zoals wel vaker, bij mijn ouders, den oudjes, opa en oma. Mijn ouderlijk huis, mag ik (hopelijk) omschrijven als een: “beschaafd museum” waar kunstwerkjes (van mij, de kleinkinderen), foto’s en andere bijzondere voorwerpen aan muren hangen of in kasten tentoongesteld staan. De ene in 10 seconden op papier gekladderd, de andere 100 jaar geleden gemaakt, beide iets waar ze van houden.

    Na een weekendje logeren bij opa en oma gingen wij onze kleine man ophalen. We bleven gezellig eten en zoals gebruikelijk was opa druk in de weer met de potten en pannen. Tot er opeens “een” vaas uit de kast viel. Bijzonder tafereel want niemand was überhaupt in de buurt van de kast dus de vierjarige was ook niet de schuldige. Helaas was het niet zomaar een vaas, het was een vaas die van de moeder van mijn pa was, samengevat, mijn oma dus. Pa beschreef het dan maar als een “bezoekje vanuit het hiernamaals” en wilde met lood in de schoenen het geheel in de grijze bak mieteren. Dit heb ik niet zomaar laten gebeuren en ben kort daarop aan de slag gegaan!

    Detail shot van de epoxy in de schaal

    Een tweede leven

    Ik zag op Instagram een account voorbij komen die met flink wat enthousiasme mooie flessen kapot sloeg en met epoxy van de scherven een soort schilderij maakt. Dit gaf mij het idee om iets soortgelijks te maken, immers scherven zat! Probleem: de muren hangen al vol zat, iets anders verzinnen dus. Ook kijk ik geregeld naar houtbewerkers op Youtube en kwam een video tegen waar ze met een afkortzaag een schaal maken. Deze twee technieken wilde ik combineren! Een schaal gemaakt van allemaal restjes hout, epoxy en de scherven. Tijd om oma’s vaas een tweede leven te geven.

    Blok epoxy

    Eerst heb ik een mal gemaakt waar we de restjes hout en epoxy in gieten. Iets groter dan de schaal uiteindelijk moet worden. De stukjes hout heb ik zo veel mogelijk aan elkaar gelijmd met hout en secondelijm, anders gaan alle stukjes drijven in de epoxy met wellicht een minder mooi resultaat. Door de epoxy heb ik zwarte kleur pigment gedaan, na meerdere keren gieten, een paar dagen geduld was het geheel uitgehard met als resultaat een dik blok epoxy!

    Scherven van geluk voor het gieten van de epoxy

    Vlakken en zagen

    Stap twee bestaat uit vlakken met de freesmachine, geen onbekend terrein voor me, zo geklaard dus! Daarna door naar iets nieuws, de holle vorm maken in de schaal. Dit doe ik met de afkortzaag. Klinkt wat vreemd maar als je er eenmaal aan begint volgt de logica vanzelf. Eerst maak je een gat in het midden van de schaal, deze bevestig je (even kort door de bocht) in het midden van de zaag en je zaag staat zo ver mogelijk uitgeschoven als mogelijk. Daarna zaag je de eerste gleuf, daarna draai je de schaal een klein stukje, herhaal, herhaal etc, etc. Na een tijdje dit te hebben volgehouden, want damn wat wordt het zwaar aan je arm, hou je een mooie holle vorm over en wordt het tijd om te schuren.

    Animatie van hoe het zagen werkt

    De scherven in de schaal

    De schaal af, nu de scherven bevestigen. Dit heb ik gedaan door deze eerst met een klein stukje dubbelzijdig tape te bevestigen aan de schaal en een dun laagje transparante epoxy te gieten. Ik heb dit een paar keer herhaald en de rest van de schaal ook voorzien van epoxy voor een mooie glanzende laag! 

    Het eindresultaat!

    Het was een pittige bedoeling, nieuwe technieken, een hoop rotzooi en een onmogelijke vorm om echt strak in de epoxy te krijgen. Maar de reactie van mijn pa was het allemaal meer dan waard. De schaal kreeg snel een uniek plekje in het ouderlijk museum en bleef die middag het centrale gespreksonderwerp. Hoe kreeg je die vorm erin? Is dat zwarte Epoxy? Is dat hetzelfde hout als het hondenbedje
    Eenmaal thuisgekomen kon ik met een gerust hart naar de werkkamer toe, waar de rest van de scherven op de werkbank lagen. Nu pas was het tijd om echt afscheid te nemen van de vaas. Met dezelfde lood in de schoenen naar de grijze container gesjokt, dag oma op naar een nieuw avontuur.

    Contact

    Wil je ook een gave schaal voor thuis, of heb je gewoon wat vragen die je wil stellen? Neem gerust contact op en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.

  • Hondenbed: Maak geen slapende honden wakker!

    Hondenbed: Maak geen slapende honden wakker!

    Nu en dan vragen vrienden of familieleden of ik iets voor hun kan en wil maken. Veelal waren dit de klimrekjes voor de kleintjes of en nu en dan een bijzettafeltje. Naast het gegeven dat ik het een eervol iets vind, gevraagd worden je hobby/talenten in te zetten, was dit keer extra bijzonder vanwege het hout. Ik kreeg het verzoek om van een oude salontafel iets nieuws te maken. Alleen wat dan? Een nieuwe tafel, een lamp, of kunst voor aan de muur? Een vrolijke viervoeter bracht ons het antwoord: een hondenbed! Mand? Nee dit wordt iets chiquers, een echt bed. 

    Het hout: oud eiken met een gebruiksaanwijzing

    Oke, eerst even terug naar het hout, wat was daar nou zo bijzonder aan? In eerste oogopzicht was de oude salontafel er flink gehavend aan toe. Scheuren in het blad, waterschade en als tafel fungeerde het geheel niet echt meer. Maar rijp voor de afvalberg of houtkachel was die zeker nog niet, Daarbij hing er nog een flinke emotionele waarde aan want het was de salontafel van m’n maatje z’n oma. Hoewel de tafel er niet best meer uitzag voelde het wel erg zwaar, weinig rot te ontdekken ondanks de waterschade en 100 jaar oud eiken gaat niet direct op de brandstapel. Efin de gok gewaagd, beloofd er iets van te maken en met een kofferbak vol potentie naar de klus zolder gescheurd.

    Epoxy in de hondenmand

    Epoxy, nagels en een hoop verrassingen 

    Laten we beginnen met de grootste verrassing, wauw, wat een prachtig hout zeg! Ondanks de waterschade, of misschien wel juist door de waterschade, zijn er een hoop bijzondere tekeningen in het hout te vinden. Sommige lelijke plekken en scheuren lenen zich ideaal voor Epoxy en in eerste oogopzicht lijkt het voldoende te zijn voor een hondenbed. Maar laten we niet te vroeg juichen. Vroeger waren ze fan van spijkertjes en dikke nagels dus die ben ik dan ook geregeld tegen gekomen bij het zagen en frezen. Gelukkig oude bende en dus goed zacht staal anders had ik nieuwe spullen kunnen kopen. Naast deze vervelende bij-zaakjes bleef het mooie eiken toch wel de grootste verrassing!

    Kopshout, canvasband en Osmo houtolie

    Het grootste deel van het hondenbed is gemaakt van de poten van de oude salontafel die verzaagd zijn tot kopshouten panelen en scheuren gevuld met zwarte epoxy. De rest zijn her-zaagde balken afkomstig uit het blad van de salontafel. Grotere gaten en kieren heb ik gevuld met kneed epoxy van Milliput. Het hondenkussen ligt op canvasband wat vastgeniet is aan een berken multiplex strip. Tot slot had ik nog wat twijfels over de afwerking, olie versus een antiek meubel wax. Uiteindelijk is het de Osmo meubelolie geworden die ik ook gebruik bij de klimrekjes, mocht de trouwe viervoeter tandjes in d’r bed gaan zetten hoeft de baas niet direct naar de dierenarts te vliegen. Graag gedaan he ;-).

    Een geweldige uitdaging, genoten van het werken met een ander soort hout, ondanks alle smerige spijkertjes die erin zaten. Het eindresultaat ben ik zeer tevreden mee en ik heb weer veel geleerd. 

    De kopshouten achterkant van de hondenmand

    Heb jij een oud meubel wat je nieuw leven wilt inblazen, of leuke ideeën, maar ben je zelf niet handig genoeg om ze aan te vliegen. Stuur me eens een berichtje en laten we kijken of we iets tof kunnen maken!

  • Something Fishy (Red Edition)

    Something Fishy (Red Edition)

    Something Fishy heeft er een gewaagde broer bij, dat project was zo’n succes dat ik dacht: “Dit verdient een vervolg!” En zo ontstond de ‘Red Edition’, een broertje in een vurige, rode kleur. En geloof me, dit visje is minstens net zo bijzonder, vooral door de materialen die ik dit keer gebruikte. En ja, (ook, er zijn er al een paar gemaakt ondertussen) deze is niet voor een kunstwedstrijd – het is puur plezier van het maken!

    Something Fishy - Red edition de grove vorm uitgezaagd

    Ecopoxy: Langer de tijd, maar oppassen met schenken

    Voor dit project heb ik een nieuw merk epoxy geprobeerd: Ecopoxy. En ik moet zeggen, dat beviel me best! Het heeft een langere droogtijd, wat ideaal is, want je hebt meer tijd om de luchtbelletjes eruit te vissen 😜. En geloof me, met die rooie kleur wilde ik geen bubbeltjes.

    Er zat wel een klein nadeel aan, want het spul kwam in een blik. Vreselijk onhandig met schenken, dus de volgende keer wordt het overgieten in een maatbeker ofzo. Maar het resultaat is een super strakke, heldere plaat waar het hout en de kleur perfect tot hun recht komen.

    De kleur is overigens ook van Ecopoxy: een felrood vloeibare kleurpigment. En die is echt waanzinnig mooi. De kleur spat er bijna vanaf en geeft dit visje een totaal andere vibe dan zijn zwarte broer.

    Something Fishy - Red edition een detail shot van de rode epoxy en hout

    Afezelia met een verleden en een voet met karakter

    Het hout dat ik voor de vis gebruikte is vermoedelijk Afezelia. Het is een mooie, warme houtsoort die een prachtig contrast vormt met de felle rode epoxy. Het hout is opnieuw gezaagd en in vorm gebracht om de perfecte basis te vormen voor dit kunstwerk.

    En dan de voet! De voet is van massief eiken, en de gaten die erin zaten heb ik opgevuld met dezelfde rode epoxy. Dit is echt upcyclen in de zuiverste zin van het woord: zonder die epoxy was het hout nergens meer goed voor. Nu heeft het een tweede leven als stevige en kleurrijke voet voor mijn rode vis.

    Something Fishy - Red edition de staart

    Visje zoekt thuis!

    Dit rode visje is een uniek stukje ‘recycled art’, gemaakt met liefde, een dosis geduld en een onhandig blik epoxy. Ben je, net als ik, helemaal weg van deze rode variant? Hij is te vinden in mijn Etsy-shop! Of opzoek naar iets unieks, iets wat niemand anders heeft neem gerust contact op.

  • BYOM (Bring Your Own Memory)

    BYOM (Bring Your Own Memory)

    De hobby brengt mij veel meer dan alleen een uitlaatklep en een fantastische tijdsbesteding. Ik leer veel over de materialen die ik gebruik, denk aan epoxy of de werking van verschillende soorten hout. Iets waar ik minder over schrijf is het contact met andere, andere hout-gekkies of enthousiaste ouders die dolblij zijn met hun nieuwe pikler. Daarop heb ik dit nieuwe project gebaseerd. BYOM (Bring Your Own Memory) is een kunstwerkje met daarin een ‘herinnering’. Klinkt nu nog wat vaag maar hou de aandacht nog even vast ik vertel je er meer over.

    BYOM (bring your own memory) in eiken hout

    Cadeau voor opa en oma

    Vaders en moeders weten maar al te goed hoe belangrijk opa en oma kunnen zijn. De opa’s en oma’s van onze telg zijn hierop zeker geen uitzondering! Of hij nu lekker uit logeren is of dat ze voor de zoveelste keer komen opdraven om op te passen, onze kleine man wordt gruwelijk verwend. Vaak eten we dan nog even samen als bedankje of mats ik mijn vader met de boodschapjes die ik voor ze haal bij de slager bij ons in de stad. Veel meer kunnen we niet aan ze slijten als bedankje. Maar toch gaan we een poging wagen! Een co-creatie van vader en zoon, hij knutselt iets en ik ook.

    Het werk van zoonlief

    Eerst de creatie van m’n zoon, een super avontuur en niet zo lastig. Gewoonweg een groot stuk karton, vingerverf en een schort plus wat tijd om lekker te kliederen. Maar bij de onze heb je niet veel tijd nodig voor een eindresultaat. Veel kleuren, geschater en een hoop geklieder; bam we hadden iets om mee te werken. Ik heb een paar mooie stukken uit het karton gesneden en ben vervolgens zelf verder aan de slag gegaan.

    Luchtbellen in de epoxy van BYOM (bring your own memory)

    Een lijst in een lijst

    Het knutselwerk van de kleine heb ik verwerkt in een klein lijstje gemaakt van roerhoutjes. Deze roerhoutjes heb ik op een lengte van 10 cm gezaagd, de hoekjes in 45 graden en netjes tegen elkaar aan gelijmd. Even gepriegel maar de moeite waard. Daarna het werkje van de kleine man erin en overgoten met epoxy. Direct twee learnings getrokken, daar later meer over.

    De grote lijst

    De tweede lijst is een stuk groter en het hout dat ik heb gebruikt is bij de ene lijst beuken de ander eik. Beide had ik nog liggen en ‘t kostte de nodige moeite hier nette plankjes uit te zagen. Na wat extra vlak-werkzaamheden heb ik een groef erin gefreesd voor de achterkant. Daarna de hoeken weer voorzien van een hoek van 45 graden en tot slot alles weer netjes tegen elkaar aan gelijmd. Het enige wat resteert is het kleine lijstje in het midden van de grote lijmen en dan zijn we er wel. Tussendoor heb ik alles netjes geschuurd, in de olie gezet en voorzien van haakjes voor het ophangen. Een setje voor beide opa’s en oma’s benieuwd wat ze van onze co-creatie vinden.

    Detail van de lijst: BYOM (bring your own memory)

    De learnings

    Oke, we zitten nog in een “proof of concept” fase, maar vertrouwen om dit door te ontwikkelen is er! Voor de volgende keer zijn de volgende learings genoteerd:

    • Karton bevat veel lucht, wat niet mooi is wanneer dat los komt in epoxy. Volgende keer eerst sealen dan pas gieten.
    • De kartonnetjes kwamen ook omhoog tijdens het uitharden. Volgende keer beter vast maken.
    • De plankjes van de lijsten moeten goed vlak zijn wil je hier heel erg mooi een hoek van 45 graden aan kunnen maken.
    • De dikte die de bouwmarkt aangeeft van hun plaat materiaal is niet helemaal secuur. 

    Hou ‘t in de gaten!

    Er gaan nog wat gave ideeën rond in mijn hoofd om meer lijsten te ontwikkelen. Zo heb ik nog heel wat ronde stokken staan die ik niet kan gebruiken bij de piklers, wellicht dat ik hier nog wat mee ga doen. Benieuwd? Kom snel nog eens terug of vraag me even je te updaten.  

    BYOM ook wat voor jou?

    Wil jij ook zo’n gaaf lijstje cadeau doen of liever zelf houden. Snap ik ;-), dat kan. Het leuke is dat er veel meer mogelijk is dan alleen een knutselwerkje van karton. De mogelijkheden met epoxy zijn vrijwel eindeloos dus of je nu een stuk karton, een veer, haar of schelpen erin verwerkt dat moet lukken! Zolang het maar een betekenis voor jou heeft, dan is het goed. Benieuwd naar de mogelijkheden? Neem gerust contact op. 

  • Eettafel: Winston

    Eettafel: Winston

    Plusminus zes maanden, ruim drie liter houtlijm en her en der wat frustraties maar we zijn er. Onze nieuwe eettafel is klaar, welkom Winston. Een ovale eettafel gemaakt van verschillende houtsoorten, een stalen poot en epoxy. Helemaal tevreden zal ik waarschijnlijk nooit zijn met mijn eindresultaten, hoewel de Piklers wel erg goed gaan. Het heeft me veel meer tijd en energie gekost dan ik had durven denken. De buurvrouw maakte tijdens het zagen (in April) nog de opmerking: ‘Oh dus ergens in september kan je eraan zitten’ nadat ik mijn plannen had verteld. Ze heeft geen idee hoeveel gelijk ze heeft gekregen. 

    Het multiplex Chevron patroon

    Dat ik het mijzelf (weer) niet makkelijk zou maken was wel een gegeven, maar wauw wat een tof proces. Oke het tafelblad bestaat uit drie delen het onderste deel is gemaakt van multiplex waar ik het bekende Chevron patroon in heb verwerkt. Ik heb me laten inspireren door Michael Alm, nou beter gezegd de kunst afgekeken van. Ben je benieuwd hoe check even zijn filmpjes, scheelt mij weer wat tikwerk. Het patroon loopt langs de gehele rand. De rest van de onderkant heb ik ook van Multiplex stroken gemaakt zodat ook de onderkant een spektakel is om naar te kijken. Ja, ho maar, ik hoor je al denken: en hoe vaak zit jij onder je tafel dan? Nee eens ik niet, maar onze kleine wel. 

    Het Chevron patroon

    Ovaal frezen

    Op dit punt heb ik besloten het blad voor onze eettafel alvast ovaal te maken. Dit heb ik in twee delen gedaan. Eerst heb ik een freeshulpstuk gemaakt waarmee ik perfecte ovalen kan frezen. Als het ware een kruis waar een lat aan is bevestigd en door de lat te draaien maak je een mooie ovaal. Ook hier check even youtube. Daarna heb ik een mal gemaakt van MDF, goedkoop en makkelijk te bewerken. Deze mal heb ik vervolgens gebruikt om het blad zelf ovaal te frezen. 

    Iep in Epoxy

    Ha daar is die weer onze befaamde iep. Hetzelfde hout waar het nachtkastje en de sidetable van is gemaakt. Deze heb ik in kleine plankjes gezaagd en hoeken aan gemaakt van 32 graden. Ja je raad het al, deze hebben we in een Chevron patroon gelegd en in het midden van de tafel geplakt. Eerst op een dun stuk hardhout multiplex en daarna op het blad zelf. Daarna heb ik er epoxy op gegoten en afgelakt met een twee-componenten polyester DD lak. Ik kreeg dit advies omdat epoxy teveel zou krassen.   

    De iep in epoxy

    Nog meer Chevron

    Dan de bovenkant van het blad, ook hier vind je het Chevron patroon terug. Hiervoor heb ik eiken vellingdelen gebruikt die we hebben gekocht in zeeland. Eerst mocht pa hout scoren, daarna met z’n drieën naar het strand, feestdag! De vellingdelen hebben een tong en messing groef, dit maakt het geheel extra stevig. Het geheel heb ik in een witte lak gezet.

    Chevron patroon van eiken hout

    De stalen poot voor de eettafel

    Ook zelf gemaakt, neen ik ben houtbewerker geen staal meneer. De stalen poot hebben we gewoon aangeschaft. Deze heb ik door middel van rampa moeren bevestigd aan het blad, voordeel is dat je het blad ook weer gemakkelijk van de poot kan demonteren. Anders is het geheel überhaupt niet te verplaatsen waarschijnlijk.    

    Alles 100%? Nee

    Ik zei het al even, niet alles is perfect verlopen. Zo is de frees een keer omhoog gekropen en een van de mal afgekomen waardoor er een soort inkeping in het blad zit. De lak op de epoxy is niet spiegelglad. Ondanks dat ik uiterst schoon heb proberen te werken vermoed ik dat er toch teveel stof in de werkkamer is en de lak trekt dit aan. Je voelt en ziet kleine imperfecties. Wellicht dat een keer polijsten al een heleboel zal schelen. Klusjes voor later.

    Wel tevreden? Ja!

    Tevreden zeker en trots ook. De lijn tussen het multiplex Chevron patroon en de witte laklaag op het eik is super strak, lang leven de rollen verf tape. De onderkant is super bijzonder geworden, ook al gaan we niet van de vloer eten en naar de onderkant van de tafel staren uniek is het wel. En ondanks de laklaag op de epoxy is het iephout wel bijzonder mooi geworden. 

    Aan de ene kant super gaaf dat het erop zit en we kunnen gaan genieten van de nieuwe tafel. Er samen aan kunnen eten, met vrienden spelletjes spelen en opa er rustig de krant aan kan lezen.
    Aan de andere voelt het ook als afscheid nemen, 6 maanden ploeteren, knutselen, uitzoeken what’s next, nieuwe materialen en technieken uitproberen. Er is geen stukje van de tafel wat niet door mijn handen is gegaan. Op naar een nieuw project dat zeker, maar nu eerst opruimen.

    Contact

    Wil jij nu ook zo’n eettafel thuis? Neem eens contact met mij op, een tweede Winston gaat er niet komen, maar een andere toffe tafel wel!