Categorie: Hout

Hout projecten

  • Drie Schalen, Drie Verhalen: Over Hout, Inkt en Epoxy

    Drie Schalen, Drie Verhalen: Over Hout, Inkt en Epoxy

    Soms komen de mooiste projecten in series, waarbij elk stuk zijn eigen verhaal vertelt. De afgelopen tijd heb ik me weer eens ondergedompeld in het maken van houten schalen. De natuurlijke vormen van het hout, de verschillende nerven, structuren… ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik heb de afgelopen tijd drie schalen gemaakt die stuk voor stuk uniek zijn. Twee van deze schalen zijn te bewonderen bij Domo Eclectica, en de derde heeft al een thuis gevonden bij een vriend.

    Van Berken tot Acacia: Natuurlijke Schoonheid

    De eerste schaal is gemaakt van berkenhout. Wat deze schaal zo bijzonder maakt, is dat hij volledig vrij is van epoxy. Puur natuur! Om de rand toch een unieke touch te geven, heb ik die afgewerkt met zwarte Indiase inkt. Dat geeft een strak, modern contrast met de lichte, natuurlijke kleur van het berkenhout.

    De tweede schaal is gemaakt uit acaciahout. Dit hout heeft van nature al een prachtige, grillige structuur. Ik heb de schaal afgewerkt met een heel klein beetje epoxy, precies genoeg om de natuurlijke imperfecties te vullen en een subtiele glans te geven, zonder het karakter van het hout te verbergen. Beide schalen zijn prachtige voorbeelden van hoe de natuur de mooiste vormen kan creëren, en hoe een klein beetje vakmanschap dat kan benadrukken.

    Benieuwd? Deze twee schalen zijn verkrijgbaar bij Domo Eclectica! Ga daar zeker eens langs om ze in het echt te bekijken.

    De techniek: Niet gedraaid, maar gezaagd!

    De schalen zijn overigens niet op een draaibank gemaakt, maar met een afkortzaag! De holle vorm is gecreëerd door het hout in een mal te zagen. Een bewerkelijke, maar supergave techniek die zorgt voor een uniek resultaat en die je ook terugziet in mijn ‘Scherven van Geluk’ project.

    Eikenhout met een verhaal: Van hondenmand tot schaal

    De derde schaal heeft een speciaal verhaal. Hij is gemaakt van eikenhout dat ik eerder heb gebruikt voor een hondenbed. Je leest er alles over in mijn blog over de hondenmand. Ik vind het fantastisch om te zien hoe een stuk hout, dat ooit een heel ander doel had, een nieuw leven kan krijgen als een stijlvolle, gezaagde schaal. Dit exemplaar heb ik gemaakt als cadeau voor een goede vriend, maar het laat goed zien dat elk stuk hout zijn eigen, unieke potentieel heeft.

    Eiken houten schaal met zwarte epoxy

    Ook iets moois op verzoek?

    Zoals je ziet, is geen enkele schaal hetzelfde. Ze hebben allemaal hun eigen karakter en vertellen een eigen verhaal. Dit is de schoonheid van werken met natuurlijke materialen.

    Lijkt het je ook wat om zo’n unieke, handgemaakte schaal in huis te hebben? Ik maak graag iets speciaals voor je. Deze schalen zijn op verzoek te bestellen, helemaal naar jouw wensen. Of je nu houdt van puur hout, een vleugje inkt of een beetje epoxy: alles is mogelijk!

  • Contrast op je Muur: Twee Schalen, Twee Werelden

    Contrast op je Muur: Twee Schalen, Twee Werelden

    Soms creëer je in je werk een lijn die heel duidelijk is, en soms ontstaan er twee totaal verschillende stijlen die allebei hun eigen charme hebben. Dat is precies wat er is gebeurd met de twee nieuwste schalen die ik heb gemaakt. Beide van gerecycled hout, maar compleet verschillend in uiterlijk en gevoel. De één speels en kleurrijk, de ander chique en stoer. Kortom, een perfecte illustratie van wat er allemaal mogelijk is met hout en wat creativiteit.

    Het vrolijke ronde contrast

    De eerste schaal doet je misschien denken aan een eerder project: de houten Teckel. Net als bij dat kunstwerk, heb ik voor deze schaal gebruikgemaakt van ronde houten restanten, afkomstig van de Pikler-klimrekken. Het resultaat is een levendige, ronde schaal met twee kleuren die elkaar afwisselen. De speelse vorm en de combinatie van kleuren zorgen ervoor dat je ernaar blijft kijken. Het is een vrolijk kunstwerk voor aan de muur dat elke ruimte een beetje extra flair geeft.

    Ronde schaal in detail

    De Gentleman’s Club

    Daar tegenover staat de tweede schaal, die een heel andere sfeer ademt. Gemaakt van stoer eikenhout en afgewerkt in het zwart, net als het hout dat ik eerder gebruikte voor de hondenmand, heeft deze schaal een chiquere uitstraling. Hij oogt zwaar en robuust, en ik kan me hem zo voorstellen in een echte ‘gentleman’s club’, met een oude leren fauteuil en een goed glas whisky. Het is een statement piece dat kracht en elegantie combineert.

    Gentlemen's club schaal in detail

    Uniek Hangsysteem en Waar ze te Vinden zijn

    Beide schalen, hoe verschillend ze ook zijn, delen een belangrijk kenmerk: ze zijn niet alleen prachtig om neer te zetten, maar kunnen ook aan de muur worden gehangen dankzij een uniek ophangsysteem. Het maakt de schalen tot veelzijdige kunstwerken die overal in je huis een plekje vinden.

    gentlemen's club schaal en ophangsysteem

    En het mooie is: je hoeft er niet over na te denken of je voor de speelse of chique variant gaat. Je kunt ze allebei in het echt bewonderen en kopen bij Domo Eclectica! Ga daar langs en kies jouw favoriet, of schaf ze allebei aan voor een prachtig contrast aan de muur.

  • SvG: Scherven van geluk

    SvG: Scherven van geluk

    Scherven, het eerste waar ik aan denk is een glas of fles gesneuveld met als resultaat een hoop rotzooi. Vrij makkelijk natuurlijk want een troep geeft het altijd, maar hoe scherven ontstaan kan soms toch een bijzonder verhaal zijn. Ik denk dat dit ook een mooie is om te delen, vandaar deze blog: SvG: Scherven van geluk. Een kunstwerkje, verhaal, samenraapsel, een nieuwe uitdaging!

    Oma Branca’s vaas

    Voor we het gaan hebben over hout, epoxy en de andere leuke dingen begin ik, zoals wel vaker, bij mijn ouders, den oudjes, opa en oma. Mijn ouderlijk huis, mag ik (hopelijk) omschrijven als een: “beschaafd museum” waar kunstwerkjes (van mij, de kleinkinderen), foto’s en andere bijzondere voorwerpen aan muren hangen of in kasten tentoongesteld staan. De ene in 10 seconden op papier gekladderd, de andere 100 jaar geleden gemaakt, beide iets waar ze van houden.

    Na een weekendje logeren bij opa en oma gingen wij onze kleine man ophalen. We bleven gezellig eten en zoals gebruikelijk was opa druk in de weer met de potten en pannen. Tot er opeens “een” vaas uit de kast viel. Bijzonder tafereel want niemand was überhaupt in de buurt van de kast dus de vierjarige was ook niet de schuldige. Helaas was het niet zomaar een vaas, het was een vaas die van de moeder van mijn pa was, samengevat, mijn oma dus. Pa beschreef het dan maar als een “bezoekje vanuit het hiernamaals” en wilde met lood in de schoenen het geheel in de grijze bak mieteren. Dit heb ik niet zomaar laten gebeuren en ben kort daarop aan de slag gegaan!

    Detail shot van de epoxy in de schaal

    Een tweede leven

    Ik zag op Instagram een account voorbij komen die met flink wat enthousiasme mooie flessen kapot sloeg en met epoxy van de scherven een soort schilderij maakt. Dit gaf mij het idee om iets soortgelijks te maken, immers scherven zat! Probleem: de muren hangen al vol zat, iets anders verzinnen dus. Ook kijk ik geregeld naar houtbewerkers op Youtube en kwam een video tegen waar ze met een afkortzaag een schaal maken. Deze twee technieken wilde ik combineren! Een schaal gemaakt van allemaal restjes hout, epoxy en de scherven. Tijd om oma’s vaas een tweede leven te geven.

    Blok epoxy

    Eerst heb ik een mal gemaakt waar we de restjes hout en epoxy in gieten. Iets groter dan de schaal uiteindelijk moet worden. De stukjes hout heb ik zo veel mogelijk aan elkaar gelijmd met hout en secondelijm, anders gaan alle stukjes drijven in de epoxy met wellicht een minder mooi resultaat. Door de epoxy heb ik zwarte kleur pigment gedaan, na meerdere keren gieten, een paar dagen geduld was het geheel uitgehard met als resultaat een dik blok epoxy!

    Scherven van geluk voor het gieten van de epoxy

    Vlakken en zagen

    Stap twee bestaat uit vlakken met de freesmachine, geen onbekend terrein voor me, zo geklaard dus! Daarna door naar iets nieuws, de holle vorm maken in de schaal. Dit doe ik met de afkortzaag. Klinkt wat vreemd maar als je er eenmaal aan begint volgt de logica vanzelf. Eerst maak je een gat in het midden van de schaal, deze bevestig je (even kort door de bocht) in het midden van de zaag en je zaag staat zo ver mogelijk uitgeschoven als mogelijk. Daarna zaag je de eerste gleuf, daarna draai je de schaal een klein stukje, herhaal, herhaal etc, etc. Na een tijdje dit te hebben volgehouden, want damn wat wordt het zwaar aan je arm, hou je een mooie holle vorm over en wordt het tijd om te schuren.

    Animatie van hoe het zagen werkt

    De scherven in de schaal

    De schaal af, nu de scherven bevestigen. Dit heb ik gedaan door deze eerst met een klein stukje dubbelzijdig tape te bevestigen aan de schaal en een dun laagje transparante epoxy te gieten. Ik heb dit een paar keer herhaald en de rest van de schaal ook voorzien van epoxy voor een mooie glanzende laag! 

    Het eindresultaat!

    Het was een pittige bedoeling, nieuwe technieken, een hoop rotzooi en een onmogelijke vorm om echt strak in de epoxy te krijgen. Maar de reactie van mijn pa was het allemaal meer dan waard. De schaal kreeg snel een uniek plekje in het ouderlijk museum en bleef die middag het centrale gespreksonderwerp. Hoe kreeg je die vorm erin? Is dat zwarte Epoxy? Is dat hetzelfde hout als het hondenbedje
    Eenmaal thuisgekomen kon ik met een gerust hart naar de werkkamer toe, waar de rest van de scherven op de werkbank lagen. Nu pas was het tijd om echt afscheid te nemen van de vaas. Met dezelfde lood in de schoenen naar de grijze container gesjokt, dag oma op naar een nieuw avontuur.

    Contact

    Wil je ook een gave schaal voor thuis, of heb je gewoon wat vragen die je wil stellen? Neem gerust contact op en ik neem zo snel mogelijk contact met je op.

  • De comeback van de HDD-schalen

    De comeback van de HDD-schalen

    Iets wat elke maker weleens meemaakt: een project dat figuurlijk én letterlijk in het water valt. Of in dit geval: van de muur. Want ja, de eerste serie van mijn HDD-schalen viel genadeloos naar beneden, en dat was puur mijn eigen schuld. Niet goed opgehangen. Les geleerd! Maar wie mij kent, weet dat ik niet bij de pakken neer ga zitten. Van schade komt herstel, en van herstel komt een nieuwe serie HDD-schalen, nog beter en mooier dan de vorige!

    Bouwhout wordt Kunst

    Voor de basis van deze schalen gebruik ik vurenhout. Het is normaal gesproken bouwhout, dat je bij elke bouwmarkt vindt, maar voor dit project heb ik het omgetoverd tot kunstwerk. De robuuste, no-nonsense uitstraling van het vurenhout geeft een tof contrast met het glimmende en kleurrijke binnenwerk. Het is het perfecte voorbeeld van upcycling: iets alledaags en functioneels een compleet nieuw leven geven.

    In een andere blogpost heb ik laten zien hoe ik deze schalen maak, check dit hier, dus dat laat ik nu even buit beschouwing. Maar kort samengevat: de afkortzaag flink aan het werk zetten. Verder heb ik met de bekende frees en een beitel uitsparingen gemaakt in de schaal.

    ‘The Cirkels of AI’ als basis voor de HDD-schalen

    Het hart van deze schalen bestaat uit gerecyclede behuizingen van harde schijven (HDD’s). Ik heb de harde schijven zelf trouwens ook een nieuw leven gegeven: die zijn de basis geworden van mijn ‘The Cirkels of AI’ project, te koop bij Domo Eclectica. Ik vind het tof om te laten zien dat je van één product meerdere kunstwerken kunt maken en dat niets verloren hoeft te gaan.

    In de lege HDD-behuizingen heb ik verschillende kleuren epoxy gegoten. Je kunt de meest leuke kleurcombinaties maken, die in de zonnestralen of onder een lampje prachtig glimmen. Het speelse van de kleuren en het strakke van de behuizingen zorgen voor een bijzonder en modern kunstwerk.

    Klaar voor aan de muur of op tafel

    Het mooie aan deze schalen is hun veelzijdigheid. Ze zijn niet alleen gemaakt om aan de muur te hangen – al staan ze daar natuurlijk supermooi –, maar je kunt ze ook neerzetten, als een ware blikvanger op een dressoir, sidetable of in een open kast.

    Deze hele nieuwe serie schalen staat nu te pronken en is te koop bij Domo Eclectica! Je kunt de schalen als losse kunstwerken aanschaffen of de hele serie in één keer kopen. Ga vooral een keer langs om dit werk én andere kunstwerken van mij te bewonderen.

    Hdd schalen met de het ophangsysteem voor de muur

    Dit project markeert het begin van een hele nieuwe serie schalen. Ik ben alweer aan het broeden op nieuwe ideeën en materialen. Dus blijf mijn blog en social media in de gaten houden voor updates!

  • The Cirkels of AI

    The Cirkels of AI

    Alles verandert, tijd tikt en het leven gaat door. Zo ook mijn hobby houtbewerking. Wat begon met een beetje tuinhout enthousiast met de hand schaven, ontwikkelde zich tot een semi-professionele kluszolder met een flinke collectie gereedschap. Stap voor stap: eerst klimrekjes, werken met epoxy, deelnemen aan een kunstwedstrijd en daarna hondenmanden. De laatste tijd ben ik creatiever bezig met verschillende diertjes van restjes hout en epoxy. Nu vond ik het tijd voor een klassieke vorm en iets nieuws wat ik nog niet eerder heb geprobeerd. Lees hier hoe “The Cirkels of AI” is ontstaan en het idee erachter.

    The Cirkels of AI in detail

    The Cirkels of AI: Een Toelichting

    We hebben allemaal de doemverhalen gehoord: AI (kunstmatige intelligentie) neemt de wereld over en we worden slaven van de computers. Hoewel dit misschien al een beetje het geval is, brengt AI ook mooie dingen zoals creatieve liedjes en grappige plaatjes. Het helpt ons in de gezondheidszorg en andere praktische zaken. Al met al is het een stuk minder eng. “The Cirkels of AI” visualiseert deze twee stromen. De grote cirkel vertegenwoordigt het doemscenario, waar AI wil ontsnappen en een explosie van ellende creëert. De kleine, niet helemaal perfecte cirkel symboliseert de creatieve vrije geest met vrolijkheid en kleur.

    Gerecycled Hout, Harde Schijf en Meer

    Laten we beginnen met het hout. Voordat ik naar de winkel ga en me verlies in al het moois wat de natuur te bieden heeft, struin ik eerst mijn voorraadkast af. Noem me goedkoop, maar ik vind het een uitdaging om iets moois te maken van materialen die eigenlijk geen naam meer mogen hebben. Dit keer viel mijn oog op de stootborden die ik ooit wilde gebruiken voor onze trap, maar die kromgetrokken waren door de lijm. Een ondoenlijke hoeveelheid strookjes berken multiplex gezaagd toen de tijd en nu terug in een nieuw werkje! In het midden vind je de schijf van een oldskool SSD harde schijf die ik ooit uit elkaar heb geschroefd, en verder menig schroefjes, koperdraad en blikjes bier verknipt tot confetti.

    Epoxy: Nog Nooit Zo Veel Epoxy!

    Ik hoef niet meer uit te leggen waar de schijven en de rommel in drijven: epoxy. En VEEL epoxy. Na het zagen en netjes frezen van de cirkels heb ik de onderkanten beplakt met inpaktape en ben ik aan de slag gegaan met de epoxy. Op advies van de epoxy leverancier heb ik eerst alles ingesmeerd met epoxy zodat er minder lucht vrijkomt bij het gieten. Dit heeft zeker gewerkt! Helaas heeft de kleinere versie aan één kant wat luchtbellen, doordat ik de schijf in epoxy heb geduwd. Bij de andere heb ik de epoxy eerst laten uitharden en daarna de schijf erop vastgeplakt, zodat deze niet omhoog komt drijven, en daarna pas een nieuwe laag epoxy gegoten. Zoals gezegd, er is een enorme hoeveelheid epoxy in gegaan.

    Detail shot van de vrolijke Cirkel of AI

    Contact

    Benieuwd naar wat BlogAanTafel voor jou kan betekenen? Neem gerust contact op en we gaan zien hoe ver we komen!

  • Ornament: Hueé

    Ornament: Hueé

    Wat ik belangrijk vind is dat materialen niet zomaar worden weggegooid. Nadeel is ook wel dat je op een gegeven moment een berg aan houtjes hebt die niet direct handig zijn voor iets anders. Dit is waar, naar mijn idee, creativiteit begint en het zoeken naar een oplossing, tevens het einddoel wordt. Dit keer is het een ornament geworden voor onze nieuwe lamp in de gang. Een stoere zwarte plafonniere van Philips, de Hue serie, daarom heb ik de plafonnière Hueé genoemd.

    Gebruiken wat je hebt!

    Niet geheel nieuw, maar zeker één van mijn pilaren: gebruiken wat je hebt! Mijn kunstwerkjes zijn vaak gemaakt van hout wat ik nog heb liggen en “rotzooi” wat je zoals achterlaat in je dagelijks leven. Denk aan de vis voor de KlimaatExpo wedstrijd, de toekan en het hondenbedje voor Indi

    Losse plankje begin van Ornament Hueé

    Nu moest ik een plaat hebben van ruim 60 x 60 cm, niet iets wat ik vaak heb liggen. Wel een hele hoop kleinere plankjes, van berken Multiplex (doe maar chique), dus ik dacht daar kan ik wat mee. Samen met een dun plaatje MDF en een flinke hoeveelheid lijm heb ik snel en gemakkelijk een plaat kunnen maken waarmee ik verder kan.

    Het ornament, cirkel en groeven frezen

    Mijn advies aan vrijwel iedereen: know your limits. Of we het nu hebben over houtbewerking, races op de fiets motor auto, je presentatie aan nieuwe klanten voor dat nieuwe contract, maakt niet uit, ergens ligt een grens van wat (je) kan, Zo ook hier, mijn eerste plan was om de hongaarse punt die we hebben verwerkt in de tafel ook terug te laten komen in het ornament. Een korte sessie van lijntjes tekenen deed mij al vermoeden dat dit een slecht idee is, zeker met de frees! Niet dat recht frezen een probleem is, maar wel exact even lang en in verhouding tot het vorige en volgende groef.

    Een andere aanpak dus, check. Ik heb ervoor gekozen om eerst een cirkel te frezen, niet erg lastig. Spijker in het midden, iets wat je frees daaraan bevestigt en de juiste afstand van het midden kiezen. Paar millimeter diep met de frees, daarna grof de cirkel uitgezaagd met de decoupeerzaag en weer netjes rond gemaakt met de frees. Ow en multiplex, een kreng om te frezen….

    Vervolgens wilde ik een soort taartpunten frezen in het ornament, zo ligt de nadruk op de nieuwe lamp die in het midden van de ‘taart’ komt te hangen. Ik heb twee restanten gepakt en in mijn werktafel geschroefd zodat het ornament netjes op een draaibare plek blijft liggen. Daarbovenop mijn veel gebruikte frees-slede gemonteerd en frezen maar! Eerste lijn is simpel, gewoon gaan! Daarna 45 graden ten opzichte van de eerste lijn en dan tweemaal 27,5 graden. Gelukkig heb ik hiervoor mooi gereedschap en ging het best goed, perfect niet, maar dat ga je niet zien met ‘t blote oog.

    Verven en monteren

    Het ornament heb ik groen geverfd en een kleur groen, olijf groen aldus verschillende verfmerken, twee keer een grondlaag en daarna twee keer de groene aflakverf. De plekken waar schroeven komen heb ik van tevoren al geboord en bescherm met spijkers of schroeven. Zo zie ik makkelijk waar ik pluggen moet plaatsen in het plafond en waar ik de lamp aan het ornament moet bevestigen.

    Ornament Hueé in de grondlak

    Al met al een geinig eindresultaat, de groeven voegen echt iets toe, hoe subtiel ze ook zijn. Deze kleur groen blijft mijn favoriet en de zwarte lamp matchen perfect! Maar waar ik echt blij mee ben is dat het ornament de lelijke kabelgoot en pluggen verbergt.

    Het eindresultaat van Ornament Hueé

    Wil jij ook een ornament bij jou thuis?

    Nou dat kan, neem contact op en we gaan zien wat mogelijk is!

  • Van Pikler-restanten tot kunst: De (e)Poxy-Teckel

    Van Pikler-restanten tot kunst: De (e)Poxy-Teckel

    De meeste van jullie kennen mijn Pikler-klimrekken inmiddels wel. Van die gave, houten speeltoestellen waar de kleintjes zich uren mee vermaken. Maar wat doe je eigenlijk met de restanten? Dat is altijd een dingetje. Het is zonde om het weg te gooien, want douglashout is hartstikke mooi én duurzaam. Dus, mijn innerlijke upcycle-kunstenaar ging aan de slag. En ja hoor, daar kwam weer een nieuwe ‘Omdat het kan’ project uit, de (e)Poxy-Teckel.

    Rondjes, restjes en een hoop geknutsel

    Het begon allemaal met een berg ronde douglas houten restanten. Van de klimrekken. Ik heb de restanten verzameld en ben begonnen met een beetje schuiven, passen en meten. Het leek wel een puzzel en eerlijk gezegd, het kostte meer tijd dan ik dacht. De rondjes moesten mooi in elkaar vallen, de bedoeling was om een plaat te creëren waar ik weer iets anders van kon maken. En geloof het of niet, dat is best aardig gelukt.

    De (e)Poxy Teckel eerste keer gezaag

    Witte epoxy: de perfecte lijm

    Toen de puzzel af was, kwam de volgende uitdaging: hoe lijm je al die rondjes aan elkaar zonder dat het een grote chaos wordt? De perfecte lijm in dit geval was witte epoxy. En niet zomaar een beetje, ik heb er een flinke laag over gegoten. De witte epoxy zorgt niet alleen voor een ijzersterke verbinding, maar ook voor een gaaf contrast met het douglashout. De houtnerven en de lichte epoxy vloeien samen tot een uniek en strak geheel. Het resultaat is een supersterke, maar ook heel bijzondere, plaat.

    De (e)Poxy Teckel tweede keer gezaagd

    De Proxxon figuurzaag aan het werk

    Nadat de epoxy was uitgehard, is de boel eerst gevlakt met de frees en was het tijd om te gaan zagen! En daar kwam mijn Proxxon figuurzaag om de hoek kijken. Voor dit soort precisiewerk is dat een fantastische tool. Met veel geduld kwam de teckel tot leven. Eerst heb ik de binnenkant gezaagd, opnieuw volgegoten met een andere kleur epoxy (of beter gezegd drie kleuren, zwart geel en ja weer wit) dit geeft het geheel een gaaf contrast. En tot slot weer aan de slag met de de Proxxon figuurzaag voor de finale vorm.

    De laatste hand aan de: (e)Poxy-Teckel

    Nog een keer goedschuren, mooie Amerikaans noten houten voetje eronder wat over was van het honden-bed en alles mooi in de Osmo Hout olie gezet. En klaar is de: (e)Poxy-Teckel

    Van restje tot kunstwerk

    Dit project laat zien dat je van restmateriaal, met een beetje creativiteit en de juiste techniek, iets heel moois kunt maken. Het is een uniek kunstwerk geworden dat een tweede leven heeft gekregen en nu een plekje in iemands huis verdient. Het is de perfecte mix van upcycling, vakmanschap en een beetje gekkigheid.

    De (e)Poxy Teckel en de drie kleuren epoxy

    Op zoek naar een uniek kunstwerk?

    Dit ronde douglas-epoxy kunstwerk is te koop! Je vindt het, samen met andere unieke creaties, in mijn Etsy-shop. Neem snel een kijkje en geef dit gave stukje upcycle-kunst een mooi plekje aan de muur! Of neem contact op voor jouw custom made kunstwerkje!

  • Omdat ‘t kan, de epoxy Toekan

    Omdat ‘t kan, de epoxy Toekan

    Oke, ik werk nu al een tijdje met epoxy en verwerk het geregeld in verschillende projecten. Denk aan de eettafel, het hondenbed of het kunstproject voor de KlimaatExpo. De laatste weken zijn creatiever van aard, na de vissen is er een hond en een nijlpaard gemaakt met epoxy. Maar het dierenrijk heb ik nog lang niet uitgespeeld en het werd tijd voor een gevleugelde vriend: de Toekan. Waarom, hoe en het eindresultaat zie en lees je allemaal hieronder, veel plezier!

    De vorm van de toekan uitgezaagd en bijna klaar voor epoxy

    Een Toekan, maar waarom?

    Ik zal eerlijk zijn, bij de Toekan denk ik als eerst aan een chique vogel met flinke snavel en Guinness. Maar waarom heb ik een Toekan gemaakt? Ik vind het leuk om dit soort werkjes cadeau te geven, omdat je het vaak heel persoonlijk kan maken. 

    Het nijlpaard heb ik gemaakt voor mijn zus, zij en haar man verzamelden jarenlang nijlpaarden (grapje naar haar man toe). In iedere hoek van hun huisje stond er wel één. 

    Voor hun 25-jarig trouwjubileum, inclusief twee guldens en twee kwartjes uit hun trouwjaar. De twee guldens staan symbool voor zus en zwager, de kwartjes voor de twee dochters. Schot in de roos begreep ik.

    epoxy uitgehard, tijd om de toekan te zagen.

    Deze Toekan is voor vrienden van ons. Zij komt uit Brazilië, nu kan ik een stoer verhaal ophouden dat ik me heb verdiept in de symboliek van de Toekan voor Brazilië, maar nee. Google image search gaf de Toekan als veelvoorkomend resultaat en het is een vette vorm om na te maken. Verder dan het gegeven dat de Toekan veel in zuid/west-Brazilië voorkomt, ben ik niet gekomen. Wellicht weet zij meer? Kom erop terug (misschien).

    Maken van de Toekan

    Wie wat bewaard heeft wat zeggen ze, nu is dit bij mij met hout niet anders. Zeker het prachtige Amerikaans notenhout van het hondenbed deux! Ik heb twee overgebleven plankjes tegen elkaar aan gelijmd, gevlakt met de bovenfrees en speciale vlakfrees en vervolgens met de decoupeerzaag uitgezaagd.

    Daarna begonnen met het gieten van de epoxy. Eerst een transparante laag, daarna met de bekende rotzooi erin. Stukjes blik, koper en plastic zijn erin gegaan. Ik heb geprobeerd de kleuren te matchen met die uit de Indiase vlag, hij komt namelijk uit India. Doorgieten en strooien maar tot de Toekan bijna vol zat en afsluiten met een transparante laag epoxy.

      
    Nadat de epoxy is uitgehard, is het tijd om weer te vlakken, een mooie vorm te zagen (ook weer met de decoupeerzaag) en daarna schuren. Ben toch wel blij dat deze kunstwerkjes niet echt groot zijn, want schuren is nogal een werkje. Vrijwel alle stappen ga je langs, van korrel 80 tot 3000! De laatste doe ik met de hand en nat schuurpapier. Afsluitend polijsten en een mooi voetje maken. Dit keer heb ik gekozen voor een stuk iep met het schors er nog aan. Zowel de toekan als het voetje heb ik in de Osmo houtolie gezet.

    En, geslaagd?

    Kan ik je nu (anno 21-03-2024) nog niet zeggen. We hebben onze vrienden nog niet gezien en het is nog even in spanning afwachten. 

    Het eindresultaat van de toekan in epoxy

    Contact

    Wil je nu ook een toekan, hond, nijlpaard, vis of wat dan ook in huis, cadeau doen? Of wil je zelf leren hoe je je eigen kunstwerkje maakt? Neem eens contact op, dan gaan we kijken wat ik kan betekenen. 

  • Hondenbed nummer deux

    Hondenbed nummer deux

    Tsja, wanneer je werk in de smaak valt is de kans groot dat er wordt gevraagd iets soortgelijks nog een keer te maken. Bij de klimrekjes verbaasde me dit niet zoveel, maar nu wel. Er moest namelijk nog een hondenbed worden gemaakt, dit keer (weer) voor mijn ouders. Die hebben sinds kort een nieuwe viervoeter en die moet natuurlijk goed verwend worden. Aan de slag dus!

    Hondenbed in Amerikaans noten, wauw

    Oke, weer een hondenbed dus. Geen probleem, de vorige versie zit nog vers in het geheugen. Maar het mooie eiken is op en mevrouw (‘t hondje is een teefje, Franse bulldog) verdient beter dan MDF en Multiplex. Verschillende winkels afgegaan en uiteindelijk geslaagd bij Houtexclusief in Waddinxveen. Na het nodige videobellen en gegraai in het ruime (en geweldige) assortiment planken is de keuze gevallen op: Amerikaans Noten. Een prachtige donkere houtsoort, hard hout maar vrij licht qua gewicht en heerlijk om mee te werken, zo blijkt later.

    Aan de slag!

    Eenmaal thuis aangekomen heb ik de planken een paar dagen laten acclimatiseren en het design afgestemd met de oudjes. Ze willen veel van het hout kunnen zien en weinig poeha. Een recht toe aan design en graag rekening houden met de kleine dame. Ze bijt nogal veel in dingen en de opstap mag niet te hoog zijn. Check, let’s go.

    Al snel merk ik dat het hout erg fijn is om mee te werken. Schaven gaat soepel en er liggen al snel mooie krullen op de vloer. Vlakken met de frees verloopt zonder problemen en de lijmklemmen laten geen sporen achter, nice!

    Het geheel is qua monteren vrij simpel, min of meer een alsof je een box maakt. Hoeken tegen elkaar lijmen, verstevigen met schroeven en deze netjes wegwerken. De grootste uitdaging zit in het beschermen van de randjes, die ik heb voorzien van een 45 graden randje, voor de lijm. Dit heb ik opgelost door langs iedere lijmnaad tape te plakken die ik na het drogen makkelijk heb kunnen verwijderen (inclusief lijmresten). Wat overbleef was wat OCD achtig beitels werk om die laatste kleine restjes weg te halen.

    Afwerking en de bodem van het hondenbed

    Ik heb het hondenbed in de Osmo Topoil gezet, zo loopt ‘t hondenbeest geen enge dingen op als ze toch besluit aan haar bed te kauwen. Een bijzondere donkere kleur komt naar boven en de tekening in het hout begint tot leven te komen. Zo bijzonder dit. 

    De bodem heb ik gemaakt van singelband, mocht je dit niet kennen kijk dan even naar de riem in je auto. Deze heb ik vastgeniet aan een speciale lat, van hetzelfde hout, wat ik heb voorzien van inkepingen zo breed als de band zelf. Niet dat iemand dit detail zal zien, maar ik weet dat  het er zit.  

    Contact 

    Heb jij ook een huisdier wat een nieuw slaapverblijf verdiend en wil je zo’n vet hondenbed (of kattenmand 😉 ) neem gerust contact op. En voor iedereen die geen huisdieren heeft maar wel iets leuks van hout wil, geldt hetzelfde. Neem hier contact op >>>

  • Hondenbed: Maak geen slapende honden wakker!

    Hondenbed: Maak geen slapende honden wakker!

    Nu en dan vragen vrienden of familieleden of ik iets voor hun kan en wil maken. Veelal waren dit de klimrekjes voor de kleintjes of en nu en dan een bijzettafeltje. Naast het gegeven dat ik het een eervol iets vind, gevraagd worden je hobby/talenten in te zetten, was dit keer extra bijzonder vanwege het hout. Ik kreeg het verzoek om van een oude salontafel iets nieuws te maken. Alleen wat dan? Een nieuwe tafel, een lamp, of kunst voor aan de muur? Een vrolijke viervoeter bracht ons het antwoord: een hondenbed! Mand? Nee dit wordt iets chiquers, een echt bed. 

    Het hout: oud eiken met een gebruiksaanwijzing

    Oke, eerst even terug naar het hout, wat was daar nou zo bijzonder aan? In eerste oogopzicht was de oude salontafel er flink gehavend aan toe. Scheuren in het blad, waterschade en als tafel fungeerde het geheel niet echt meer. Maar rijp voor de afvalberg of houtkachel was die zeker nog niet, Daarbij hing er nog een flinke emotionele waarde aan want het was de salontafel van m’n maatje z’n oma. Hoewel de tafel er niet best meer uitzag voelde het wel erg zwaar, weinig rot te ontdekken ondanks de waterschade en 100 jaar oud eiken gaat niet direct op de brandstapel. Efin de gok gewaagd, beloofd er iets van te maken en met een kofferbak vol potentie naar de klus zolder gescheurd.

    Epoxy in de hondenmand

    Epoxy, nagels en een hoop verrassingen 

    Laten we beginnen met de grootste verrassing, wauw, wat een prachtig hout zeg! Ondanks de waterschade, of misschien wel juist door de waterschade, zijn er een hoop bijzondere tekeningen in het hout te vinden. Sommige lelijke plekken en scheuren lenen zich ideaal voor Epoxy en in eerste oogopzicht lijkt het voldoende te zijn voor een hondenbed. Maar laten we niet te vroeg juichen. Vroeger waren ze fan van spijkertjes en dikke nagels dus die ben ik dan ook geregeld tegen gekomen bij het zagen en frezen. Gelukkig oude bende en dus goed zacht staal anders had ik nieuwe spullen kunnen kopen. Naast deze vervelende bij-zaakjes bleef het mooie eiken toch wel de grootste verrassing!

    Kopshout, canvasband en Osmo houtolie

    Het grootste deel van het hondenbed is gemaakt van de poten van de oude salontafel die verzaagd zijn tot kopshouten panelen en scheuren gevuld met zwarte epoxy. De rest zijn her-zaagde balken afkomstig uit het blad van de salontafel. Grotere gaten en kieren heb ik gevuld met kneed epoxy van Milliput. Het hondenkussen ligt op canvasband wat vastgeniet is aan een berken multiplex strip. Tot slot had ik nog wat twijfels over de afwerking, olie versus een antiek meubel wax. Uiteindelijk is het de Osmo meubelolie geworden die ik ook gebruik bij de klimrekjes, mocht de trouwe viervoeter tandjes in d’r bed gaan zetten hoeft de baas niet direct naar de dierenarts te vliegen. Graag gedaan he ;-).

    Een geweldige uitdaging, genoten van het werken met een ander soort hout, ondanks alle smerige spijkertjes die erin zaten. Het eindresultaat ben ik zeer tevreden mee en ik heb weer veel geleerd. 

    De kopshouten achterkant van de hondenmand

    Heb jij een oud meubel wat je nieuw leven wilt inblazen, of leuke ideeën, maar ben je zelf niet handig genoeg om ze aan te vliegen. Stuur me eens een berichtje en laten we kijken of we iets tof kunnen maken!